Η καλλιτεχνική πλευρά των μικροβίων

Ένα απίστευτο χιουμοριστικό βίντεο σχετικά με την Ασφάλεια Τροφίμων όπου ο Carl Winter, τοξικολόγος τροφίμων στο Πανεπιστήμιο της Καλιφορνια, εκτελεί τα
“Microbes, They Might Kill You” και “We Are the Microbes”
παροδίες των Queen “We Will Rock You” και “We Are the Champions.”

Το χαρακτηρισμό ”απίστευτο” θα τον δικαιολογήσω:
αφενός λόγω της αρτιότητάς του από πλευράς εκπευδευτικού περιεχομένου, αφετέρου από πλευράς στιχουργικής.
Αλλά πάνω αππ’όλα γιατί είναι εμπνευσμένο από τον Άρχοντα των δαχτυλιδών!

Απολάυστε το:

c) Copyright 2007. Carl Winter, Food Safety Music. UC Davis.

“Microbes, They Might Kill You”

Buddy you’re a young man, dumb man, careless
And you’re gonna make someone quite sick some day
You got spores on your plate, they’ll incubate
There’s trouble if you cross-contaminate

Microbes they might kill you.
Microbes they might kill you.

Toilin’ with the fast food, bad mood, careless
It don’t matter if those burgers stay pink inside
Serving up a storm, with coliform
O157’s deadly if it don’t get warm

Microbes they might kill you
Microbes they might kill you
Sing it!
Microbes they might kill you
Microbes they might kill you

“We Are the Microbes”

We’re always the targets
We evoke lots of fear
Bombarded with chlorine, ph, gamma rays
to make us disappear
But we’re naturally occurring
Nature pulls our reins
And when there is a trouble
We mutate into really virulent strains

We are the microbes, my friend
And we’ll keep dividing till the end
We are the Microbes
No time for chlorine
cause we are the microbes in your food

We”ll mess up your kdneys
GI damage we’ll do
We go for chlostridium, E.coli, salmonella
Just to metion a few
We like sprouts and lettuce
Salami and stew
You’ll find us on chicken, soft cheeses, fruit juces, and humburger too

We are the microbes, my friend
And we’ll keep dividing till the end
We are the Microbes
No time for chlorine
cause we are the microbes in your food

Πώς να κάνετε οικονομικά πιο προσιτή μια υγιεινή διατροφή

Έχοντας μια πιο υγιεινή διατροφή, όπως αυτή συνιστάται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, δεν είναι εύκολο εγχείρημα – αν μη τι άλλο λόγω του υψηλού κόστους της.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκετ στο περιοδικό Health Affairs υπολογίζει ότι κοστίζει στο μέσο Αμερικανό επιπλέον $ 380 (263 ευρώ) σε φρούτα και λαχανικά ανά έτος για την κάλυψη μόνο για την κάλυψη της συστηνόμενης ποσότητας καλίου.

Τα υγιεινά τρόφιμα είναι ακριβά. Αντίθετα, η ανθυγεινή διατροφή κοστίζει πολύ λιγότερο ή και ελάχιστα. Η μελέτη διαπίστωσε ότι για κάθε 1% αύξηση των θερμίδων από τα κορεσμένα λιπαρά, η μείωση του κόστους είναι κατά 28 ¢. Για κάθε αύξηση 1% σε θερμίδες από την ζάχαρη, η εξοικονόμηση ίση 7 ¢.

Το ισχύον σύστημα έχει αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματικό στην παροχή θερμίδων, αλλά όχι τόσο καλό στο να παρέχει θρεπτικά συστατικά.

Με βάση τα δεδομένα από τη Seattle Obesity Study στην οποία ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.123 ενηλίκων απάντησε σε μια έρευνα σχετικά με τα τρόφιμα, την κατανάλωση των εξόδων τους, τις συνήθειες, και η θερμιδική πρόσληψη, ο Drewnowski και η ομάδα του υπολογίζουν ποιο θα ήταν το κόστος για τους ανθρώπους να βελτιώσουν τη διατροφή τους για να συμμορφώνονται με τις οδηγίες της κυβέρνησης.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές εξέτασαν το κόστος της αύξησης τεσσάρων κυρίως θρεπτικών συστατικών που λείπουν περισσότερο στη μέση αμερικανική διατροφή: φυτικές ίνες, κάλιο, ασβέστιο και βιταμίνη D.

Το Κάλιο ήταν, αναλόγως τις θερμίδες, η πιο ακριβή θρεπτική ουσία. Στις ΗΠΑ οι οδηγίες συνιστούν οι Αμερικανοί να παίρνουν 4.700 mg καλίου την ημέρα, αλλά οι συμμετέχοντες στη μελέτη έπαιρνα μόλις 2.800 mg την ημέρα κατά μέσο όρο. Προκειμένου να καλυφθεί η διαφορά, ένα πρόσωπο θα πρέπει να δαπανά επιπλέον $ 1,04 (1 ευρώ περίπου) ανά ημέρα.

Για να αυξηθούν οι φυτικές ίνες και η βιταμίνη D θα κόστιζε επιπλέον 35 ¢ (25 λεπτά) ανά θρεπτικό συστατικό ανά ημέρα.

Σχετικά με το ασβέστιο το οποίο ήταν άφθονο στις περισσότερες δίαιτες, και από αρκετά φθηνά πηγές, η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν επηρεάζει πραγματικά το κόστος.

Οι ερευνητές λένε ότι το κόστος των τροφίμων πιθανόν είναι ένας σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει στην διατροφικές επιλογές πολλών ανθρώπων.

Έτσι, εφόσον η λύση δεν είναι να τρώμε λιγότερο υγιεινά τρόφιμα, τί μπορούμε να κάνουμε ως καταναλώτες για να βελτιώσουμε τη διατροφή μας χωρίς να χρεοκοπήσουμε;

Η πρώτη απάντηση είναι: Όχι στην υπερκατανάλωση:

  • Έχετε πάντα προγραμματισμό στις αγορές σας και μην παίρνεται τρόφιμα απλά για να υπάρχουν.
  • Υπολογίζετε τις μερίδες, μην μαγειρεύετε περισσότερο απ’ότι χρειάζεται (και μετά το πετάτε).
  • Για τα αναλωσιμα τρόφιμα όπως τα φρούτα και τα λαχανικά μην παρασύρεστε και πάιρνετε μεγάλες ποσότητες, συνήθεια κυρίως για όσους ψωνίζουν στις λαϊκες αγορές.
  • Αποθηκέυστε στην ψύξη τα τρόφιμα που θα καταναλώσετε εντός λίγων ημερών και καταψύξτε τις υπόλοιπες ποσότητες.
  • Το κρέας, όντας από τις πιο ακριβές τροφές, καταναλώστε το μέτρο, 150 γραμμάρια την εβδομάδα καλύπτει την σύσταση για το γενικό ενήλικο πληθυσμό.
  • Οι φυτικές πηγές πρωτεϊνης όπως τα όσπρια είναι πολύ πιο οικονομικές και με τους κατάλληλους συνδυασμούς εξίσου θρεπτικές.

Τί άλλο;

  • Επιλέγετε τα πιο οικονομικά προιόντα για κάθε θρεπτικό συστατικό. Για παράδειγμα, για ασκορβικό οξύ αγοράστε πορτοκάλια (εσωτερική παραγωγή) και όχι μανγκο. Για κάλιο προτιμάτε τα εποχιακά φρούτα και όχι προϊόντα λιπαρής ύλης εμπλουτισμένο σε αυτό.
  • Φτιάξτε μόνοι σας προίόντα αρτοποιίας όπως γλυκίσματα, κουλουράκια και κέικ και χρησιμοποιείστε λιγότερο αλάτι και λιγότερη ζάχαρη.
  • Επιλέγετε ψωμί από  κρουασάν, μπισκότα κτλ.
  • Μαγειρεύετε στο σπίτι και φτιάξτε ακόμα και τα σνακ σας από το σπίτι. Εαν δεν υπάρχει χρόνος μαγειρέψτε 1-2 φορές την εβδομάδα και αποψύξτε για όλη την υπόλοιπη εβδομάδα.
  • Αποφύγετε το φαγητό απ’έξω.
  • Μην σπαταλάτε χρήματα σε προϊόντα ”light” τρόγωντας μεγαλύτερες ποσότητες.
  • Πίνετε νερό και όχι χυμούς ή ανθρακούχα για καλή ενυδάτωση.
  • Μετριάστε το αλκοολ.

 

Τελικά, μια υγειινή διατροφή τόσο από πλευράς ποιότητας όσο από πλευράς ποσότητας μπορεί να είναι οικονομική έστω με μικρό τίμημα.

 

 

 

Εγκυμοσύνη και Αλκοολ: ΠΟΤΕ μαζί

Πόσο αλκοόλ είναι ασφαλές να πίνουν οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης; Η παγκόσμια συναίνεση είναι καθόλου.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) αποθαρρύνει τις γυναίκες που είναι έγκυες να μην πίνουν ούτε μια σταγόνα.

Η κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αυξάνει τον κίνδυνο για αποβολή και πρόωρο τοκετό, ενώ άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι η κατάχρηση αλκοόλ μπορεί να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θνησιγένειας.

Η βαριά κατανάλωση αλκοόλ έχει επίσης σχετιστεί με εμβρυϊκό αλκοολικό σύνδρομο, του οποίου τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν παραμορφωμένα χαρακτηριστικά του προσώπου, χαμηλό δείκτη νοημοσύνης, νοητική υστέρηση, κακό συντονισμό, επιθετική συμπεριφορά και άλλα προβλήματα.

Επιδημιολογικές μελέτες έχουν συσχετίσει επίσης την κατανάλωση αλκοολ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης με μια σπάνια λευχαιμία παιδικής ηλικίας, μειωμένο αριθμό σπερματοζωαρίων στα αγορια και ορισμένες επιγενετικές αλλαγές σε ποντίκια.

Κι όμως, πολλές γυναίκες συνεχίζουν να πίνουν.: 1 στις 2 Αμερικάνες έγκυες πίνουν τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το Σουηδικό Εθνικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας αναφέρει ότι το 30% των Σουηδέζων καταναλωνουν αλκοολ σε όλη την εγκυμοσύνη, ενώ το 60% των Ρωσίδων αναφέρουν κατανάλωση τουλάχιστον μία φορά αφού ανακαλύπτουν ότι είναι έγκυες. (!)

Οι οργανισμοί υγείας πολλών ευρωπαϊκών χωρών αποθαρρύνουν κάθε κατανάλωση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ στην Ελβετία και την Βρετανία περιλαμβάνουν μια προειδοποίηση, όπως “αλλά αν πρόκειται να πιείτε, θα πρέπει να περιοριστείτε σε ένα ποτό την ημέρα και όχι κάθε μέρα. “

Ενώ οι κίνδυνοι από μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ είναι δεδομένοι, τι γίνεται με το περιστασιακό, και όχι-καθημερινό ποτό;
Η αλήθεια είναι ότι έρευνα στην περιστασιακή κατανάλωση δεν είναι εύκολο να γίνει και δεν υπάρχουν αρκετά δεδομένα .

Αλλά, πάλι, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας λέει όχι στο αλκοόλ. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ακόμη και η περιορισμένη έκθεση στο αλκοόλ ,1 έως 4 ποτήρια κρασί την εβδομάδα, μπορεί να οδηγήσει σε καθυστέρηση στην ανάπτυξη του εμβρύου, που οδηγούν σε γνωστική και κοινωνικο-συναισθηματικές ανεπάρκειες που γίνονται πιο έντονες στις ηλικίες μεταξύ 3 και 5.

Λικέρ (chutney) σύκων

 

Συστατικά:

  • 1 κιλό σύκα (άσπρα ή δαλματίας)
  • 2 αχλάδια φούτζι C
  • 3 κρεμμύδια
  • 150 γρ/ρια σταφίδες
  • 250 γρ/ρια άχνη ζάχαρη
  • 2,5 DL ξύδι κρασιού
  • 1 κουταλάκι του καφέ αλάτι
  • 1 κουταλάκι του καφέ 4 αρώματα (καρυκεύματα)
  • (ζινζεμπρ = ζιγκίβερις (βότανο) φρέσκο)

Οδηγίες:

1. Μέσα σε ένα τηγάνι βάλτε να ψηθούν στη φωτιά τα σύκα κομμένα στο τέσσερα, τα αχλάδια κομμένα σε μικρά κομματάκια, τα κρεμμύδια ψιλοκομμένα και το φρέσκο ζινζεμπρ.

2. Βάλτε τα να κοχλάζουν, χαμηλώστε τη φωτιά και αφήστε τα να ψηθούν σε χαμηλή φωτιά για μία ώρα, το μίγμα πρέπει να είναι πηχτό.

3. Αφήστε το να χλιαρώσει και ρίξτε το μέσα σε μπουκάλια και κλείστε τα όταν κρυώσει.

Αυτό το CHUΤΝΕΥ διατηρείται περίπου ως ένα μήνα και συνοδεύει το ψάρι ή το πιάτο ρυζιού και λαχανικών

Πηγή:Ιστοσελίδα Πολύλοφου Μεσσηνίας

Δείτε εδώ περισσότερα για το σύκο

Σύκο

Η ομορφιά ενός αφράτου και ώριμου σύκου είναι σήμα κατατεθέν του τέλος του ελληνικού καλοκαιριού. Στον αρχαίο ελληνικό κόσμο θεωρείτο ”τροφή των πρωταθλητών” και ίσως όχι άδικα!

Ας δούμε λοιπόν:

Ιστορία

Το σύκο είναι εδώ και τουλάχιστον 3000 χρόνια συστατικό της ανθρώπινης διατροφής.
Για τους αρχαίους πολιτισμούς της Μεσογείου, το σύκο αποτελούσε είδος πρώτης ανάγκης. Συκιές υπήρχαν ακόμα και στους Κρεμαστούς Κήπους της Βαβυλώνας.
Στην Αρχαία Ελλάδα, αποδιδόταν τέτοια σημασία στον καρπό της συκιάς-όχι μόνο για την διατροφή αλλά και το εμπόριο-ώστε υπήρχαν αυστηρές διατάξεις που ρύθμιζαν την καλλιέργεια του. Για παράδειγμα, αυτόν τον οποίο συνελλάμβαναν να επιχειρεί να εξάγει σύκα παρανόμως, τον κατήγγειλαν στις αρχές οι συκοφάντες.
Επίσης, οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τα σύκα και ως τροφή στους χοίρους και στις χήνες-ιδίως τις τελευταίες. Από τις χήνες που τάιζαν με σύκα γινόταν ένα είδος φουαγκρά.

Διατροφική αξία

Είναι γνωστή η δράση τους σαν ήπια καθαρτικά καθώς είναι πλούσια σε ίνες αλλά και σπόρους. Η καθημερινή κατανάλωση τριών σύκων, βοηθάει στην ανακούφιση του προβλήματος της δυσκοιλιότητας και αν αναρωτιέστε αν θα επιλέξετε φρέσκα ή αποξηραμένα, η απάντηση είναι ότι έχουν την ίδια επίδραση.

Ερευνα σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες στη Σουηδία, έδειξε ότι όσες κατανάλωναν τις περισσότερες φυτικές ίνες από φρούτα (τα πλουσιότερα των οποίων είναι τα σύκα, τα μήλα, τα αχλάδια, τα δαμάσκηνα) μείωσαν τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού κατά 34% σε σχέση με αυτές που κατανάλωναν τις λιγότερες.

Επίσης, τα σύκα όπως όλα τα φρούτα αποτελούν πλούσιες πληγές καλίου, το οποίο βοηθάει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.

Η πλούσια περιεκτικότητά τους σε ασβέστιο, όπως και κάλιο, το οποίο εμποδίζει την απώλεια ασβεστίου στα ούρα που προκαλείται από μεγάλη κατανάλωση αλατιού, καθιστά τα σύκα συμμάχους ενάντια στην οστεοπόρωση.

Τα φύλλα της συκιάς παρουσιάζουν αντιδιαβητική δράση. Φαίνεται πως μπορούν να μειώσουν την ποσότητα ινσουλίνης που λαμβάνουν οι διαβητικοί μέσω ενέσεων.

Η κολλώδης ουσία των σύκων βοηθά στο να μαλακώνει ο πονόλαιμος. Η ουσία αυτή όταν αναμειγνύεται με νερό διογκώνεται και θεωρείται ότι προστατεύει το λαιμό, μειώνει τον ερεθισμό και μαλακώνει τον πόνο.

Μην ξεχνάμε, πως τα σύκα αποτελούν εξαιρετικό αφροδισιακό και βελτιώνουν τη σεξουαλική ζωή.

Αναφέρεται ακόμα πως τα σύκα βοηθούν στην προσπάθεια για διακοπή του καπνίσματος.

Τέλος, βοηθούν στην ρύθμιση ή τη διαδικασία απώλειας βάρους καθώς είναι μια θρεπτικότατη επιλογή σνακ, πλούσια σε ενέργεια, ιχνοστοιχεία και βιταμίνες αλλά προπάντων γεύση!

Μια μέση ημερήσια κατανάλωση 100g / περίπου 5 σύκα περιέχει:

Σάκχαρα

55-60 g

Φώσφορος

163 mg

Πρωτεΐνες

4 g

Μαγνήσιο

91,5 mg

Λιπίδια

0g

Κάλιο

138 mg

Φυτικές Ίνες

6,7 g

Βιταμίνη Α

80 I.U.

Χοληστερόλη

0 mg

Βιταμίνη Β1

0,073 mg

Ασβέστιο

186 mg

Βιταμίνη Β2

0,072 mg

Σίδηρος

4,2 mg

Ενέργεια

217 kcal

Μάζεμα και συντήρηση

Το μάζεμα τους πρέπει να γίνει με προσοχή, όταν το φρούτο είναι ώριμο χωρίς να είναι υπερώριμο. Να επιλέξετε σύκα με καλή επιδερμίδα. Η φλούδα τους να είναι λεία, χωρίς μαυρισμένα σημεία, χωρίς να έχει ταλαιπωρηθεί ή χτυπηθεί. Να μην έχουν ανοίξει καθόλου. Το φρούτο πρέπει να είναι τρυφερό χωρίς να παραείναι μαλακό.
Δεν ωριμάζουν άλλο εάν έχουν κοπεί και δεν βαστάνε πάνω από λίγες ημέρες στο ψυγείο.
Μυρίστε τα σύκα προτού τα αγοράσετε από τη λαϊκή.

Ο καλύτερος τρόπος να τα συντηρήσει κανείς είναι μέσα σε πλαστική σακούλα στο πιο κρύο σημείο του ψυγείου. Μπορούμε επίσης να αποθηκεύσουμε τα φρέσκα σύκα στην κατάψυξη, ολόκληρα ή κομμένα.

Μαγειρική

Στη μαγειρική και στη ζαχαροπλαστική το σύκο είναι χρήσιμο. Περιέχει ένα ένζυμο το οποίο μαλακώνει τους μυς και έτσι κάνει τα κρέατα να είναι πιο τρυφερά. Στη ζαχαροπλαστική και στα ζυμάρια κάνει τα γλυκά και τα ψωμιά να κρατάνε την υγρασία τους, να μείνουν δηλαδή πιο φρέσκα, πιο τρυφερά. Τα σύκα ταιριάζουν με πολλά αλμυρά φαγητά, όπως με αλλαντικά (σαν το προσούτο), με τυριά διάφορα, κυρίως σκληρά και αλμυρά, όπως η παρμεζάνα και η κεφαλογραβιέρα.

Τελικά πρόκειται περί ενός εύγευστου , θρεπτικού και υγιεινού τροφίμου , το οποίο με την κατάλληλη συλλογή , τη φυσική αποξήρανση, την επεξεργασία χωρίς συντηρητικά και πρόσθετα και φυσικά την επιμελημένη συσκευασία, μπορεί να αποτελέσει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής μας διατροφής.

Η νικοτίνη ελαττώνει την πρόσληψη τροφής μέσω της ενεργοποίησης των ΡΟΜC νευρώνων

Τον Ιούνιο δημοσιέυτηκε στο περιοδικό Science μια έρευνα που συσχέτιζε την μείωση της όρεξης με την νικοτίνη.

Μετάφραση περίληψης Ελληνική Ιατρική Εταιρεία Παχυσαρκίας.

Το κάπνισμα ελαττώνει την όρεξη και καπνιστές αναφέρουν συχνά ότι καπνίζουν για να βοηθηθούν στον έλεγχο του βάρους τους. Η κατανόηση των νευροβιολογικών μηχανισμών που είναι υπεύθυνοι για τις ανορεξικές δράσεις του καπνίσματος θα μπορούσε να διευκολύνει την ανάπτυξη νέων θεραπειών για τη διακοπή του καπνίσματος ή την πρόληψη και θεραπεία της παχυσαρκίας.

Χρησιμοποιώντας ένα συνδυασμό φαρμακολογικών, ηλεκτροφυσιολογικών και μοριακών τεχνικών βρέθηκε ότι η ενεργοποίηση των νικοτινικών υποδοχέων α3β4 του υποθαλάμου οδηγεί σε ενεργοποίηση των νευρώνων της προοπιομελανοκορτίνης (POMC). Οι νευρώνες POMC και η ενεργοποίηση των υποδοχέων της μελανοκορτίνης-4 ήταν κριτικής σημασίας για την επαγωγή της ελάττωσης της πρόσληψης τροφής.

Η μελέτη αυτή δείχνει ότι η νικοτίνη ελαττώνει την πρόσληψη τροφής και το σωματικό βάρος και προσδιορίζει κριτικούς μοριακούς και συναπτικούς μηχανισμούς που συμπεριλαμβάνονται στην επαγόμενη από τη νικοτίνη ελάττωση της όρεξης.

Πηγή: http://www.sciencemag.org/

 

Ως φανατική αντικαπνίστρια υπενθυμίζω:

Το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία

 

Tabbouleh (ταμπουλέ)

Το ταμπουλέ είναι λιαβανέζικη μαϊντανοσαλάτα με πλιγούρι. Συνιστάται από πληθώρα βοτάνων και αρωματικών χόρτων οπότε αποτελεί μια πραγματική ”βόμβα” αντιοξειδωτικών!

Είναι μια σαλάτα πολύ αρωματική, συνοδεύει το κόκκινο κρέας αλλά και από μόνη της αποτελεί χορταστικό καλοκαιρινό γεύμα!

Δοκιμάστε τη:

Υλικά :

  • 2 ματσάκια μαϊντανός φρέσκος και τρυφερός
  • 1 ματσάκι δυόσμος φρέσκος
  • 4 κρεμμυδάκια φρέσκα (ολόκληρα)
  • 4 τομάτες σφιχτές
  • 100γρ (2 φλιτζανάκια καφέ) Πλιγούρι
  • Χυμός 1 λεμονιού
  • Ελαιόλαδο ½ φλιτζανάκι καφέ
  • Αλάτι-Πιπέρι

Εκτέλεση:

  1. Μουσκεύω το πλιγούρι για 2-3 ώρες
  2. Πλένω το μαϊντανό, το δυόσμο και τα κρεμμυδάκια πολύ καλά και τα μουλιάζω σε ξύδι (για να ”αποστειρωθούν”)
  3. Ψιλοκόβω τα φύλλα του μαϊντανού και του δυόσμου
  4. Ψιλοκόβω τα κρεμμυδάκια
  5. Πλένω καλά τις τομάτες, τις ξεφλουδίζω, τις κόβω σε μικρά κυβάκια και τα στραγγίζω
  6. Αναμιγνύω όλα τα υλικά και το πλιγούρι (που πρέπει να’χει φουσκώσει)
  7. Ραντίζω με το χυμό λεμονιού
  8. Ρίχνω αλάτι-πιπέρι
  9. Αφήνω στο ψυγείο 1-2 ώρες να ποτίσει το πλιγούρι τους χυμούς των αρωματικών χόρτων και της τομάτας και να αναμυχθούν οι γεύσεις και τα αρώματα
  10. Πριν σερβίρω ανακατεύω και ρίχνω το ελαιόλαδο.
    Συνοδέυεται ωραιότατα με αραβικές πιτούλες!

Είναι η αγαπημένη μου σαλάτα και την προτείνω ανεπιφύλακτα στο μετα-προπονητικό γεύμα!

Ο φίλος Σπύρος (δρομέας) συμπληρώνει:

Δοκιμασε επισης να εμπλουτισεις με αμαρανθο, κινοα, φαγοπυρο η κεχρι. Εκτος απο τους απαραιτητους υδατανθρακες, περιεχουν και πολλες φυτικες πρωτεινες υψηλης βιολογικης αξιας.

 

 

Μελισσόχορτο ( Melissa officinalis): το βότανο πριν το μέλι

Το φυτό Μέλισσα (Melissa officinalis) ή Μελισσόχορτο , γνωστό επίσης ως βάλσαμο λεμονιού βάλσαμο κεριού μέλισσας ή κοινώς βάλσαμο. Η Melissa officinalis ανήκει στην οικογένεια της μέντας Lamiaceae.

Το όνομα του φυτού ”Μέλισσα” προέρχεται από το λατινικό “melisso-phyllon” που σημαίνει κυριολεκτικά φύλλο μέλισσας. Ονομάστηκε έτσι επειδή το φυτό είναι τόσο πλούσιο σε νέκταρ που φυτεύεται συνήθως για τη διατροφή των μελισσών.

To μελισσόχορτο είναι ένα ολοετές φυτό που καλλιεργήθηκε αρχικά στη Νότια Ευρώπη και προφανώς ευδοκιμεί στο ελληνικό έδαφος.

Τα φύλλα της ”Μέλισσας” μοιάζουν με της τσουκνίδας και έχουν ένα χαρακτηριστικό άρωμα λεμονιού.

Όταν πλησιάζει το τέλος του καλοκαιριού, το φυτό παράγει μικροσκοπικά λευκά λουλούδια που είναι γεμάτα από νέκταρ, προς μεγάλη ευτυχία των μελισσών που τρέφονται με αυτό!

Οι μίσχοι της Melissa officinalis μαραίνονται και πεθαίνουν κατά την έναρξη της χειμερινής περιόδου, αλλά αναπτύσσονται και ανθίζουν και πάλι με τον ερχομό της άνοιξης.

Το μελισσόχορτο χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν για διάφορες ασθένειες και καταστάσεις.

Η παραδοσιακή Ιατρική την έκρινε ως ένα φυτό ενεργό σε πολλούς τομείς που χρησιμοποιείται ως θεραπεία για οποιαδήποτε προβλήματα, από αέρια μέχρι δυσκολίες στον ύπνο, ακόμα και καρδιακά προβλήματα.

Οι Βοτανολόγοι εφάρμοσαν επίσης βάλσαμο Μέλισσας τοπικά στην κροταφική χώρα, για την αϋπνία και τον νευρικό πόνο.

Οι Άγγλοι πείστηκαν τόσο για τις ανανεωτικές ιδιότητες του φυτού που το αποκάλεσαν το «ελιξίριο της ζωής» και το χρησιμοποίησαν ως ένα σημαντικό συστατικό στην οινοποίηση.

Στην πραγματικότητα, το φημισμένο νερό Carmelite που χρησιμοποιείται για την ανακούφιση του νευρικού πονοκεφάλου είναι πραγματικά ένα μείγμα μελισσόχορτου, σε συνδυασμό με φλούδες λεμονιού, μοσχοκάρυδο και ρίζα αγγελικής.

Η ιστορία έχει καταγράψει τις πολλές αρετές του μελισσόχορτου. Τόσο o Διοσκουρίδης όσο και ο Πλίνιος πίστευαν ότι θα ήταν χρήσιμο για την αντιμετώπιση της στο δηλητήριο από τα δαγκώματα από φίδια και σκορπιούς.

Πολλές κλινικές δοκιμές οδήγησαν στην ανακάλυψη ενεργών συστατικών που υπάρχουν στο φυτό, τα οποία το κάνουν πολύ αποτελεσματικό ως μια ολοκληρωμένη θεραπεία.

Τα τερπένια, συστατικά του πτητικού ελαίου του μελισσόχορτου με την ευχάριστη μυρωδιά, θεωρούνται ότι παράγουν τα ανακουφιστικά αποτελέσματα χαλάρωσης και εξαγωγής ευσομίας.

Έχει επίσης βρεθεί ότι το φυτό είναι πλούσιο σε φλαβονοειδή, φαινολικά οξέα και άλλες ενώσεις οι οποίες είναι υπεύθυνες για την καταπολέμηση του έρπητα και για τις δράσεις ρυθμίσεως του θυρεοειδούς.

Το αφέψημα από μελισσόχορτο, είναι πολύ αρωματικό αλλά και συγκαταλέγεται μαζί με το χαμομήλι στα πλέον καταπραϋντικά και ηρεμιστιά ροφήματα.

Σορμπέ: Να τί κάνουμε τα αγαπημένα μας καλοκαιρινά φρούτα! (και γλιτώνουμε θερμίδες από το παγωτό)

Τώρα με τη ζέστη αναζητούμε συνεχώς κάτι όχι απλά δροσερό, κάτι παγωμένο!
Το δέλεαρ του παγωτού μεγάλο, όμως οι θερμίδες, το κακής ποιότητας γάλα και η αγνώστου προελεύσεως σύσταση τόσο αποθαρρυντικά!
Μπορεί τα καλοκαιρινά φρούτα για κάποιους να μην αποτελεί ισάξιο υποκατάστατο του παγωτού, τα σορμπέ τους όμως πείθουν και με το παραπάνω!

Ορίστε λοιπόν μια τυπική συνταγή για σορμπέ:

Συστατικά:

  • 600 γρ φρούτο (καθαρή σάρκα)
  • 150 γρ. ζάχαρη
  • 150 γρ. νερό
  • 1 κ.γλ. χυμός λεμονιού

Εκτέλεση:

  1. Πολτοποιούμε τη σάρκα των φρούτων στο μπλέντερ.
  2. Βράζουμε τη ζάχαρη και το νερό.
  3. Μόλις πάρουν βράση αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε να κρυώσουν.
  4. Ανακατεύουμε σε μπολ με κουτάλι τα πολτοποιημένα φρούτα, το κρύο πλέον σιρόπι και το χυμό λεμονιού.
  5. Τα βάζουμε στην παγωτομηχανή να χτυπηθούν και να παγώσουν. Αλλιώς στην κατάψυξη και μόλις αρχίσουν να παγώνουν τα χτυπάμε με μίξερ ν’ αφρατέψουν κάθε 30΄.

Μπορούμε να σερβίρουμε το σορμπέ σε ”μπολάκια” από παγωμένα φρούτα:

  1. Πλένουμε καλά τα φρούτα.
  2. Χωρίζουμε στη μέση και βγάζουμε με προσοχή το κουκούτσι.
  3. Με κουταλάκι αφαιρούμε τη σάρκα τους με προσοχή να μη σκιστεί η φλούδα. Φροντίζουμε να αφήσουμε λίγη σάρκα επάνω στη φλούδα.
  4. Αραδιάζουμε τα άδεια φρούτα σε πιατέλα και τα βάζουμε στην κατάψυξη να παγώσουν καλά.
  5. Γεμίζουμε τα παγωμένα (καπάκια) φρούτα με το σορμπέ και παγώνουμε ξανά.
  6. Σερβίρουμε τα φρούτα γεμιστά με σορμπέ πάνω σε τριμμένο πάγο.

Καλή επιτυχία!

Τυρί: μια ευρωπαϊκή παράδοση

Το τυρί είναι «συνυφασμένο» με την Ευρώπη. Η παρμεζάνα και η μοτσαρέλλα είναι από την Ιταλία, το γκούντα από την Ολλανδία, το danish blue (είδος ροκφόρ) από την Δανία, το brie και το camembert από την Γαλλία, η φέτα από την Ελλάδα, και η λίστα συνεχίζεται…

Για την ακρίβεια, οι ευρωπαϊκές πόλεις κυριαρχούν τόσο στην παγκόσμια παραγωγή όσο και στην κατανάλωση αυτού του διάσημου τροφίμου.
Οι Έλληνες, οι Γάλλοι, οι Ελβετοί και οι Δανοί βρίσκονται στις υψηλότερες θέσεις κατανάλωσης τυριού, ενώ οι Ούγγροι και οι Ιρλανδοί στις χαμηλότερες.

Η παρασκευή
Το τυρί περιλαμβάνει αρκετές κατηγορίες. Ανεξάρτητα, όμως, από τον τύπο του τυριού, η παρασκευή του απαιτεί τον διαχωρισμό του γάλακτος σε στερεό πήγμα και υγρό ορό γάλακτος.
Η διαδικασία αυτή απαιτεί συχνά τη ζύμωση του γάλακτος με βακτήρια και την προσθήκη ενζύμων (πυτιάς), που προκαλούν την πήξη του γάλακτος.
Από εδώ και πέρα, οι τεχνικές διαφέρουν. Το τυρί μπορεί να πλυθεί, να στραγγιστεί, να θερμανθεί, να εκταθεί ή να ωριμάσει, ανάλογα με το επιθυμητό τελικό προϊόν. Για παράδειγμα, η θέρμανση και η ωρίμανση οδηγούν στην παραγωγή σκληρού τυριού, η έκταση μάς δίνει τη μοτσαρέλλα και η ωρίμανση οδηγεί στην παραγωγή της γευστικότατης ομάδας του brie, του camembert και των τυριών ροκφόρ.

Πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά
Το τυρί αποτελεί σημαντικότατη πηγή πρωτεϊνών και ασβεστίου για πολλούς Ευρωπαίους. Αυτά τα θρεπτικά συστατικά είναι απαραίτητα για τη φυσιολογική αύξηση και ανάπτυξη, ιδιαίτερα, των οστών και των δοντιών.

Ένα κομμάτι σκληρού τυριού σε μέγεθος σπιρτόκουτου (40-50 γρ.) καλύπτει περίπου το 1/5 των αναγκών σε πρωτεΐνη ενός ενήλικα και περίπου το 1/3 του ασβεστίου που χρειάζονται καθημερινά οι έφηβοι.
Το ασβέστιο στο τυρί και στα άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα χρησιμοποιείται από τον οργανισμό πιο εύκολα απ’ ό,τι το ασβέστιο φυτικής προέλευσης.

Το τυρί περιέχει, επίσης, βιταμίνες, όπως η Α, η Β2 και η D, καθώς και ανόργανα στοιχεία, όπως ο ψευδάργυρος και ο φώσφορος. Τα σκληρότερα τυριά συνήθως περιέχουν υψηλότερες ποσότητες βιταμινών και ανόργανων στοιχείων σε σύγκριση με τα μαλακά τυριά, αλλά όλα περιέχουν κάποιες ποσότητες. Το ίδιο ισχύει και για το λίπος και το αλάτι – τα σκληρότερα τυριά είναι συνήθως υψηλότερης περιεκτικότητας και σε αυτά.

Λίπος

Η περιεκτικότητα των τυριών σε λίπος κυμαίνεται από λιγότερα από 10 γρ. έως περίπου 35 γρ. ανά 100 γρ. τυριού: το τυρί cottage έχει τη μικρότερη περιεκτικότητα σε λίπος, ενώ τα σκληρότερα τυριά βρίσκονται στα ανώτερα επίπεδα.
Είτε το τυρί είναι ένα υψηλού λίπους, όπως το cheddar, είτε χαμηλότερου, όπως το cottage, η πλειονότητα των λιπαρών είναι κορεσμένα – συνήθως άνω του 60% (Πίνακας 1). Ενώ οι συμβουλές υγείας στην Ευρώπη ενθαρρύνουν τη μείωση της πρόσληψης κορεσμένου λίπους, οι παραγωγοί τυριού προσφέρουν εκδοχές με χαμηλότερα λιπαρά, ιδιαίτερα όσον αφορά τα σκληρά τυριά. Ωστόσο, δεν έχουν όλα τα κορεσμένα λίπη τις ίδιες επιδράσεις στην υγεία και, παράλληλα, το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα πολύ συχνά αποτελούν μέρος των εθνικών διαιτητικών συστάσεων. Επομένως, η κατανάλωση μικρότερων ποσοτήτων από τις συνήθεις πιθανά να αποτελεί αποδεκτό συμβιβασμό για όσους προσπαθούν να προσλαμβάνουν λιγότερο (κορεσμένο) λίπος.

Αλάτι
Ένα ακόμα διατροφικό στοιχείο που περιέχεται στο τυρί και προκαλεί προβληματισμό όσον αφορά την υγεία, είναι το νάτριο. Με τρόπο παρόμοιο, όπως και το λίπος, έτσι και το αλάτι (χλωριούχο νάτριο) επιτελεί κάποιες βασικές λειτουργίες στο τυρί, συνεισφέροντας στη γεύση, την υφή και, πιο σημαντικά, στην ασφάλεια.

Σχεδόν σε κάθε παραγωγή τυριού χρησιμοποιούνται βακτήρια, αλλά υπάρχουν κάποια από αυτά που δεν είναι επιθυμητά και κάποια που χρειάζονται για την ωρίμανση και την παραγωγή συγκεκριμένων γεύσεων.
Το αλάτι ελέγχει την αύξηση του φορτίου αυτών των βακτηρίων. Η παραγωγή τυριών με μια αποδεκτή, χαμηλότερη περιεκτικότητα σε αλάτι παραμένει πρόκληση. Επομένως, οι προσπάθειες μείωσης του νατρίου μπορεί να είναι πιο αποδοτικές σε άλλα τρόφιμα. Επιπρόσθετα, το ασβέστιο και το κάλιο στο τυρί μπορεί να βοηθούν στην αντιστάθμιση των πιθανών αρνητικών επιδράσεων του νατρίου, υπογραμμίζοντας τα οφέλη των θρεπτικών συστατικών που ουσιαστικά δουλεύουν συνεργιστικά στα τρόφιμα.

Μέρος μιας υγιεινής, ισορροπημένης διατροφής
Τα τυριά είναι γενικά αρεστά και «απολαμβάνονται» στις ευρωπαϊκές διατροφικές κουλτούρες με ποικιλία τρόπων: πάνω στο ψωμί, ως μέρος ενός γεύματος και ως συστατικό που προσδίδει γεύση και υφή. Στη φυσική του κατάσταση, το τυρί είναι σχετικά υψηλό σε λιπαρά και αλάτι, αλλά επίσης ιδιαίτερα εύγευστο, εύχρηστο στην κατανάλωση και ασφαλές.

Η μείωση των λιπαρών προκαλεί αλλαγές στην υφή και τη γεύση, και η μείωση του αλατιού θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια.
Και οι δύο, όμως, πρακτικές αυξάνουν τη θρεπτική αξία.
Καθώς όλα τα είδη τυριών περιέχουν απαραίτητες βιταμίνες και ανόργανα στοιχεία, όποιο κι αν είναι το αγαπημένο σας, είναι σίγουρο ότι είναι ένα τρόφιμο πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά. Το τυρί, όταν καταναλώνεται με μέτρο, αποτελεί σημαντικό κομμάτι μιας υγιεινής, ισορροπημένης διατροφής και βρίσκεται στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής κουλτούρας.

Πίνακας 1. Θρεπτική ανάλυση ορισμένων τυριών ανά 100 γρ.

Πρωτεΐνη (γρ.) Λίπος

(γρ.)

Κορεσμένα λίπη (γρ.) Νάτριο (mg) Ασβέστιο (mg)
Brie 20,3 29,1 18,2 556 256
Camembert 21,5 22,7 14,2 605 235
Cheddar 25,4 34,9 21,7 723 739
Cottage (απλό) 12,6 4,3 2,3 300 127
Danish Blue 20,5 28,9 19,1 1220 488
Edam 26,7 26,0 15,8 996 795
Feta 15,6 20,2 13,7 1440 360
Mozzarella 18,6 20,3 13,8 395 362
Parmesan 36,2 29,7 19,3 756 1025
Roquefort 19,7 32,9 20,7 1670 530

Βιβλιογραφικές αναφορές

  1. Rohner-Thielen E (2008). From grass to glass; a look at the dairy chain. Eurostat – Statistics in focus 76/2008. Διαθέσιμο στη διεύθυνση: http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-SF-08-076/EN/KS-SF-08-076-EN.PDF
  2. Food Standards Agency, Science and Research section. Dietary surveys: http://www.food.gov.uk/science/dietarysurveys/dietsurveys/, accessed 20 November 2009
  3. Johnson ME, Kapoor R, McMahon DJ, McCoy DR, Narasimmon RG (2009). Reduction of sodium and fat levels in natural and processed cheeses: scientific and technological aspects. Comprehensive Reviews in Food Science and Food Safety 8:252-268.
  4. EUFIC Food Today n° 66 (2009). Ρίχνοντας μια πιο προσεκτική ματιά στα κορεσμένα λιπαρά. Διαθέσιμο στη διεύθυνση: www.eufic.org/article/el/page/FTARCHIVE/artid/Saturated-fat-upclose-greek/
  5. EUFIC Review (2009). Food-Based Dietary Guidelines in Europe. Διαθέσιμο στη διεύθυνση: www.eufic.org/article/en/page/RARCHIVE/expid/food-based-dietary-guidelines-in-europe/

Πηγή:
European Food Information Council ( EuFIC )

Αναρωτηθήκατε ποτέ Γιατί το τυρί έχει τρύπες?