H αντίληψη της εικόνας σώματος στην εφηβεία

Η αντίληψη της εικόνας σώματος στην εφηβεία

Στην εφηβεία υπάρχει μια τάση να μην αντιλαμβάνεται το άτομο σωστά την κατάσταση του σωματικού του βάρους. Μεταξύ  εφήβων, υπέρβαρους και μη, τόσο η υπερεκτίμηση όσο και η υποεκτίμηση του σωματικού βάρους μπορούν να οδηγήσουν σε συμπτώματα κατάθλιψης καθώς και άλλα ψυχολογικά προβλήματα και είναι πιθανόν να επηρεάσουν τις συμπεριφορές διαχείρισης του βάρους.

Πιο συγκεκριμένα, οι μη υπέρβαροι έφηβοι που υπερεκτιμούν το μέγεθος του σώματος τους πιθανόν να βιώσουν τη μη ικανοποίηση από το σώμα τους. Κάτι τέτοιο μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για ανάπτυξη τόσο μη φυσιολογικών προτύπων ή συμπεριφορών όσο και διατροφικών διαταραχών.

Από την άλλη, υπέρβαροι έφηβοι που υποεκτιμούν το μέγεθος του σώματος τους, ίσως είναι λιγότερο κινητοποιημένοι να μειώσουν το σωματικό τους λίπος, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο να εμφανίσουν κάποια χρόνια ασθένεια τα επόμενα χρόνια.

Σε νούμερα, ο επιπολασμός της μη ικανοποίησης από το σώμα του κάθε ατόμου κυμαίνεται από 24 – 46 % στα κορίτσια και από 12 – 26 % στα αγόρια και συνεχίζει να αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Παραδείγματος χάριν σε ένα πρόσφατο δελτίο που αφορούσε 43 χώρε παγκοσμίως σημειώθηκε πως ανάμεσα σε 15χρονους έφηβους, το 40% των κοριτσιών και το 22% των αγοριών δεν ήταν ικανοποιημένα από το σώμα τους.

Σε πληθυσμούς με υψηλό επιπολασμό παχυσαρκίας, οι συγκρίσεις που λαμβάνουν χώρα με θέμα το βάρος, πιθανώς να υποκρύπτουν μια αλλαγή ως προς το τι θεωρείται ‘’φυσιολογικό’’. Παραδείγματος χάριν το υπέρβαρο αυτή την εποχή είναι πιθανό να θεωρείται σε μεγάλο βαθμό ‘’φυσιολογικό’’.

Τα δεδομένα δείχνουν μια μείωση με το πέρασμα του χρόνου στην υπερεκτίμηση του μεγέθους του σώματος ανάμεσα στα μη υπέρβαρα αγόρια και κορίτσια και παράλληλα μια αύξηση στην υποεκτίμηση του μεγέθους του σώματος στους υπέρβαρους εφήβους.

Ακόμα, φαίνεται πως το αντίκτυπο των συγκρίσεων ως προς το σωματικό βάρος είναι ισχυρότερος παράγοντας να αλλάξουν την αντίληψη σχετικά με το βάρος παρά τη συμπεριφορά. Τα ευρήματα ακόμα δείχνουν πως μειώνεται η αντίληψη που έχει το κάθε άτομο ότι αν είναι υπέρβαρο αυξάνεται και η πιθανότητα να αρχίσει δίαιτα.

Μεταξύ των δύο φύλων φαίνεται πως ο επιπολασμός των αγοριών που κάνουν δίαιτα παραμένει μικρότερος από εκείνο των κοριτσιών, επιβεβαιώνοντας πως τα αγόρια ενδιαφέρονται λιγότερο για το βάρος τους σε σχέση με τα κορίτσια.

Η μειωμένη τάση να κάνουν προσπάθειες απώλειας βάρους τα μη παχύσαρκα κορίτσια είναι μια θετική ένδειξη της μείωσης των μη φυσιολογικών διατροφικών συμπεριφορών ή διατροφικών προτύπων. Ωστόσο, η μη ικανοποίηση από το σώμα παραμένει ένα σύνηθες πρόβλημα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μη φυσιολογικές διατροφικές συμπεριφορές ή πρότυπα και διατροφικές διαταραχές.

Τέλος, η λανθασμένη αντίληψη για το τι θεωρείται φυσιολογικό βάρος σώματος στους υπέρβαρους εφήβους πιθανόν να περιορίσει την αποτελεσματικότητα πολιτικών υγείας, αλλά και παρεμβάσεων που στοχεύουν στη μείωση του σωματικού βάρους και στην βελτίωση της υγείας. Βέβαια, η υποτίμηση του μεγέθους του σώματος πιθανόν και να σχετίζεται με βελτιωμένη εικόνα σώματος και ίσως και να ήταν σε θέση να μειώσει την εμφάνιση μη φυσιολογικών διατροφικών συμπεριφορών ή προτύπων και διατροφικών διαταραχών. Συνεπώς, τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα της υποτίμησης του μεγέθους του σώματος ανάμεσα στους υπέρβαρους εφήβους που αναπτύσσονται τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά θέτουν μία αρκετά σοβαρή πρόκληση για την ανάπτυξη αποτελεσματικών παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Έτσι δεν χάνει την αξία η συνεχής ευαισθητοποίηση και ανάπτυξη παρεμβάσεων κατά της παχυσαρκίας που προλαμβάνουν την μη ικανοποίηση από το σώμα και ταυτόχρονα συνδυάζονται με υγιεινές συμπεριφορές διαχείρισης του βάρους από όλους τους εφήβους ανεξαιρέτως.


Πηγές:

  • Quick V. et. al., Body size perception and weight control in youth: 9-year international trends from 24 countries., Int J Obes (Lond). 2014 Jul;38(7):988-94

    Γράφει για το NutriNews.gr η Μαρία Μεντζέλου, Πτυχιούχος Τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας – Διατροφής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Τηλ. 6984515475, email: maria.mentzelou@hotmail.com

Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής 16/10/17

Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής 16/10/17

 

Η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής ”γιορτάζεται ” κάθε χρόνο στις 16 Οκτωβρίου, μέρα που το 1945 ιδρύθηκε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ.

Το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Διατροφής 2017 είναι ”Αλλάξτε το μέλλον της μετανάστευσης. Επενδύστε στην επισιτιστική ασφάλεια και την αγροτική ανάπτυξη”

Ο FAO επισημαίνει:

Ο κόσμος είναι εν κινήσει. Περισσότεροι άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους από οποιαδήποτε στιγμή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο λόγω της αυξημένης σύγκρουσης και της πολιτικής αστάθειας. Η πείνα, η φτώχεια και η αύξηση των ακραίων καιρικών φαινομένων που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή είναι σημαντικοί παράγοντες που συμβάλλουν στην πρόκληση της μετανάστευσης.

Οι μεγάλες κινήσεις πληθυσμών σήμερα παρουσιάζουν σύνθετες προκλήσεις, οι οποίες απαιτούν παγκόσμια δράση. Πολλοί μετανάστες φθάνουν στις αναπτυσσόμενες χώρες δημιουργώντας εντάσεις όπου οι πόροι είναι ήδη σπάνιοι, αλλά η πλειοψηφία, περίπου 763 εκατομμύρια, κινείται μέσα στις χώρες τους παρά στο εξωτερικό.

Η δημιουργία συνθηκών που επιτρέπουν στους κατοίκους της υπαίθρου, ιδίως τη νεολαία, να παραμείνουν στο σπίτι εφόσον αισθάνονται ότι είναι ασφαλές να το κάνουν και να έχουν πιο ανθεκτικές συνθήκες διαβίωσης.

Η ανάπτυξη της υπαίθρου μπορεί να αντιμετωπίσει παράγοντες που αναγκάζουν τους ανθρώπους να κινηθούν δημιουργώντας επιχειρηματικές ευκαιρίες και θέσεις εργασίας για νέους (όπως μικρές γαλακτοκομικές ή πουλερικές επιχειρήσεις, επιχειρήσεις επεξεργασίας τροφίμων ή κηπουρική). Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε αυξημένη επισιτιστική ασφάλεια, πιο ανθεκτικό τρόπο διαβίωσης, καλύτερη πρόσβαση στην κοινωνική προστασία, μειωμένη σύγκρουση των φυσικών πόρων και λύσεις στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος και την κλιματική αλλαγή.

Επενδύοντας στην αγροτική ανάπτυξη, η διεθνής κοινότητα μπορεί επίσης να αξιοποιήσει το δυναμικό της μετανάστευσης για να στηρίξει την ανάπτυξη και να ενισχύσει την ανθεκτικότητα των εκτοπισμένων και των φιλοξενούντων κοινοτήτων, δημιουργώντας έτσι έδαφος για μακροπρόθεσμη ανάκαμψη χωρίς αποκλεισμούς και βιώσιμη ανάπτυξη.


Μπείτε στη σελίδα του FAO ωστέ να ενημερωθείτε εκτενώς:
http://www.fao.org/world-food-day/2017/theme/en/


Δείτε αφιερώματα των προηγούμενων ετών εδώ


Δείτε εδώ: Παράγοντες που επηρεάζουν τη διατροφική συμπεριφορά των μειονοτήτων στην Ευρώπη

 

Δεκαπλασιασμός της παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας μέσα σε τέσσερις δεκαετίες

Δεκαπλασιασμός της παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας μέσα σε τέσσερις δεκαετίες

Δελτίο Τύπου : Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

νέα μελέτη από το IMPERIAL COLLEGE LONDON και τον ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΥΓΕΙΑΣ με συμμετοχή του ΓΕΩΠΟΝΙΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Τα παχύσαρκα παιδιά και έφηβοι, παγκοσμίως, θα είναι περισσότερα από τα ελλιποβαρή μέχρι το 2022

10 Οκτωβρίου, 2017 – Λονδίνο: Ο αριθμός των παχύσαρκων παιδιών και εφήβων (ηλικίας 5 έως 19 ετών) παγκοσμίως έχει δεκαπλασιαστεί τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, σύμφωνα με μία νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Imperial College London και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Αν οι τρέχουσες τάσεις συνεχίσουν, περισσότερα παιδιά και έφηβοι θα είναι παχύσαρκα παρά μέτρια ή σοβαρά ελλιποβαρή μέχρι το 2022.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Lancet ακριβώς πριν την Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας (11 Οκτωβρίου). Αναλύθηκαν δεδομένα μετρήσεων ύψους και βάρους σχεδόν 130 εκατομμυρίων ατόμων ηλικίας 5 ετών και άνω (31,5 εκατομμύρια άτομα 5 έως 19 ετών και 97,4 εκατομμύρια άτομα 20 ετών και άνω). Ο αριθμός των συμμετεχόντων είναι ο μεγαλύτερος που έχει υπάρξει σε επιδημολιογική μελέτη. Περισσότεροι από 100 ερευνητές συμμετείχαν στη μελέτη, η οποία αξιολόγησε τον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) και πως έχει αλλάξει το σκηνικό της παχυσαρκίας παγκοσμίως από το 1975 έως το 2016.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα ποσοστά παχυσαρκίας στα παιδιά κα τους εφήβους παγκοσμίως αυξήθηκαν από λιγότερο από 1% (ισοδύναμο με πέντε εκατομμύρια κορίτσια και έξι εκατομμύρια αγόρια) το 1975, σε σχεδόν 6% στα κορίτσια (50 εκατομμύρια) και σχεδόν 8% στα αγόρια (74 εκατομμύρια) το 2016. Συνδυαστικά, ο αριθμός των παχύσαρκων ατόμων 5 έως 19 ετών υπερδεκαπλασιάστηκε παγκοσμίως, από 11 εκατομμύρια το 1975 σε 124 εκατομμύρια το 2016. Επιπλέον 213 εκατομμύρια άτομα ήταν υπέρβαροι το 2016, αλλά ήταν κάτω από το όριο της παχυσαρκίας.

Ο συγγραφέας του άρθρου και καθηγητής της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Imperial College London, Majid Ezzati, δήλωσε: “Κατά τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες , τα ποσοστά παχυσαρκίας σε παιδιά και εφήβους έχουν εκτοξευτεί παγκοσμίως, και συνεχίζουν να αυξάνονται σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Τελευταία, τα επίπεδα παχυσαρκίας έχουν σταθεροποιηθεί σε χώρες υψηλού εισοδήματος, αλλά παραμένουν απαράδεκτα υψηλά.”

Ο καθηγητής Ezzati προσθέτει: “Οι ανησυχητικές αυτές τάσεις αντικατοπτρίζουν τις επιπτώσεις του μάρκετινγκ και των πολιτικών τροφίμων παγκοσμίως, με τις υγιεινές και υψηλής θρεπτικής αξίας τροφές να είναι πολύ ακριβές για αδύναμες οικονομικά οικογένειες και κοινότητες. Οι τάσεις αυτές προμηνύουν μία γενιά παιδιών και εφήβων που θα μεγαλώνουν ως παχύσαρκα άτομα με κακή κατάσταση θρέψης. Χρειαζόμαστε τρόπους για να αυξήσουμε τη διαθεσιμότητα των υγιεινών και θρεπτικών τροφών στο σπίτι και το σχολείο, ιδιαιτέρως για οικονομικά αδύναμες οικογένειες και κοινότητες, καθώς και κανονισμούς και σχετική φορολογία για να προστατεύσουμε τα παιδιά από το μη υγιεινό φαγητό.”

Περισσότεροι παχύσαρκοι από ελλιποβαρής 5 έως 19 ετών μέχρι το 2022

Οι συγγραφείς λένε ότι αν συνεχίσουν οι μετά το 2000 τάσεις, τα παγκόσμια επίπεδα παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας θα ξεπεράσουν τα επίπεδα για μέτρια και σοβαρά ελλιποβαρή για την ίδια ηλικιακή ομάδα έως το 2022.

Παρ ‘όλα αυτά, ο μεγάλος αριθμός παιδιών και εφήβων με μέτρια ή σοβαρά ελλιποβαρή το 2016 (75 εκατομμύρια κορίτσια και 117 αγόρια) εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πρόκληση για τη δημόσια υγεία, ιδίως στα φτωχότερα μέρη του κόσμου. Αυτό αντικατοπτρίζει την απειλή που συνιστά ο υποσιτισμός σε όλες τις μορφές του, καθώς υπάρχουν ελλιποβαρής και παχύσαρκοι νέοι που ζουν στις ίδιες κοινότητες.

Τα παιδιά και οι έφηβοι μετατοπίστηκαν ταχέως από κατά το μεγαλύτερο μέρος ελλιποβαρείς σε κυρίως υπέρβαροι σε πολλές χώρες μεσαίου εισοδήματος, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ασίας, της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής. Οι συγγραφείς λένε ότι αυτό θα μπορούσε να αντανακλά την αύξηση της κατανάλωσης ενεργειακά πυκνών τροφών, ιδιαίτερα των επεξεργασμένων υδατανθράκων, που οδηγούν σε αύξηση βάρους και δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Η Δρ Fiona Bull, συντονιστής προγράμματος για την παρακολούθηση και την πρόληψη των μη μεταδοτικών ασθενειών στον Π.Ο.Υ., δήλωσε: “Τα στοιχεία αυτά υπογραμμίζουν, υπενθυμίζουν και ενισχύουν ότι το υπέρβαρο και η παχυσαρκία αποτελούν σήμερα παγκόσμια κρίση για την υγεία και απειλούν να επιδεινωθεί τα επόμενα χρόνια εκτός αν ξεκινήσουμε και λαμβάνουμε δραστικά μέτρα. ”

Παγκόσμια δεδομένα για την παχυσαρκία και το χαμηλό βάρος

Το 2016, υπήρχαν 50 εκατομμύρια κορίτσια και 74 εκατομμύρια αγόρια με παχυσαρκία στον κόσμο, ενώ ο παγκόσμιος αριθμός κοριτσιών και αγοριών που είναι μέτρια ή σοβαρά ελλιποβαρή ήταν 75 εκατομμύρια και 117 εκατομμύρια αντίστοιχα.

Ο αριθμός των παχύσαρκων ενηλίκων αυξήθηκε από 100 εκατομμύρια το 1975 (69 εκατομμύρια γυναίκες, 31 εκατομμύρια άνδρες) σε 671 εκατομμύρια το 2016 (390 εκατομμύρια γυναίκες, 281 εκατομμύρια άνδρες). Ένα άλλο 1,3 δισεκατομμύριο ενήλικες ήταν υπέρβαροι, αλλά έπεσαν κάτω από το όριο για την παχυσαρκία.

Δεδομένα της Περιοχής/Χώρας για παχυσαρκία, ΔΜΣ και ελλιποβαρείς

Παχυσαρκία:

Η αύξηση της παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα, ειδικά στην Ασία, έχει επιταχυνθεί από το 1975. Αντιθέτως, στις χώρες με υψηλό εισόδημα έχει επιβραδυνθεί και σταθεροποιηθεί.

Η μεγαλύτερη αύξηση στον αριθμό των παχύσαρκων παιδιών και εφήβων παρατηρήθηκε στην Ανατολική Ασία, σε Αγγλόφωνες περιοχές με υψηλό εισόδημα (Η.Π.Α., Καναδάς, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Ιρλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο), και στη Μέση Ανατολή και τη Βόρια Αφρική.

Το 2016, τα ποσοστά παχυσαρκία ήταν τα υψηλότερα συνολικά στην Πολυνησία και στη Μικρονησία, στο 25.4% στα κορίτσια και στο 22.4% στα αγόρια, ακολουθούμενοι από τις Αγγλόφωνες περιοχές με υψηλό εισόδημα. Το Ναουρού είχε το υψηλότερο επιπολασμό παχυσαρκίας για τα κορίτσια (33.4%), και οι Νήσοι Κουκ είχαν το υψηλότερο για τα αγόρια (33.3%).

Στην Ευρώπη, τα κορίτσια στη Μάλτα και τα αγόρια στην Ελλάδα είχαν τα υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας, στο 11.3% και 16.7% του πληθυσμού αντίστοιχα. Τα κορίτσια και τα αγόρια στη Μολδαβία είχα τα χαμηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας, στο 3.2% και 5% του πληθυσμού αντίστοιχα.

To Tμήμα Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής του Ανθρώπου του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών συμμετείχε σε αυτή την Παγκόσμια Μελέτη μέσω των στοιχείων που έδωσε από την Μελέτη GRECO. Ο Επιστημονικός Υπεύθυνος αυτής της Μελέτης, καθηγητής διατροφής του ανθρώπου, Αντώνης Ζαμπέλας δήλωσε: ” Η παιδική παχυσαρκία είναι πλέον ένα μεγάλο πρόβλημα παγκοσμίως. Στη χώρα μας υπάρχει πλέον ένας ικανοποιητικός αριθμός αξιόπιστων μελετών που διερεύνησε και εξακολουθεί να διερευνά το πρόβλημα της παιδικής παχυσαρκίας, όπως η Μελέτη GRECO, που διεξήχθη σε αντιπροσωπευτικό δείγμα από όλη τη χώρα σε παιδία δημοτικού σχολείου. Λόγω του ότι ο κίνδυνος εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων στην ενήλικη ζωή αυξάνεται με την παρουσία παιδικής παχυσαρκίας, πρέπει να ληφθούν μέτρα άμεσα σε επίπεδο χώρας για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος που είναι πλέον πρόβλημα δημόσιας υγείας”.

Τα κορίτσια στο Ηνωμένο Βασίλειο είχαν το 73ο υψηλότερο ποσοστό παχυσαρκίας παγκοσμίως (6ο στην Ευρώπη), και τα αγόρια στο Ηνωμένο Βασίλειο είχαν τη 84η υψηλότερη παχυσαρκία παγκοσμίως (18η στην Ευρώπη).

Τα κορίτσια στις Η.Π.Α. είχαν το 15ο υψηλότερο ποσοστό παχυσαρκίας παγκοσμίως, και τα αγόρια είχαν τη 12ο υψηλότερη παχυσαρκία παγκοσμίως.

Μεταξύ των χωρών υψηλού εισοδήματος, οι Η.Π.Α. είχαν τα υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας για τα κορίτσια και τα αγόρια.

ΔΜΣ:

Η μεγαλύτερη αύξηση του ΔΜΣ των παιδιών και εφήβων από το 1975 ήταν στην Πολυνησία και στη Μικρονησία και για τα δύο φύλα, και στην κεντρική Λατινική Αμερική για τα κορίτσια. Η μικρότερη αύξηση του ΔΜΣ των παιδιών και εφήβων κατά τη διάρκεια των τεσσάρων δεκαετιών που κάλυψε η μελέτη παρατηρήθηκε στην Ανατολική Ευρώπη.

Η χώρα με τη μεγαλύτερη αύξηση του ΔΜΣ για τα κορίτσια ήταν η Σαμόα, όπου αυξήθηκε κατά 5.6 kg/m2, και για τα αγόρια ήταν οι Νήσοι Κουκ, όπου αυξήθηκε κατά 4.4 kg/m2.

Ελλιποβαρείς:

Η Ινδία είχε την υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης μέτριας και σοβαρής έλλειψης βάρους κάτω των 19 ετών κατά τη διάρκεια αυτών των τεσσάρων δεκαετιών (το 24.4% των κοριτσιών και το 39.3% των αγοριών ήταν μέτρια ή σοβαρά ελλιποβαρή το 1975, και 22.7% και 30.7% το 2016). Τα 97 εκατομμύρια των παιδιών και των εφήβων που είναι μέτρια ή σοβαρά ελλιποβαρή στον κόσμο ζούσαν στην Ινδία το 2016.

Υπάρχουν λύσεις για να μειώσουν την παιδική και εφηβική παχυσαρκία

Σε συνδυασμό με τη δημοσίευση των νέων εκτιμήσεων παχυσαρκίας, ο ΠΟΥ δημοσιεύει μια περίληψη της Εφαρμογή Σχεδίου για τη Λήξη της Παιδική Παχυσαρκίας (ECHO). Το πρόγραμμα δίνει στις χώρες σαφείς οδηγίες για αποτελεσματικές δράσεις για να καταπολεμηθεί η παιδική και εφηβική παχυσαρκία. Ο ΠΟΥ έχει επίσης δημοσιεύσει κατευθυντήριες οδηγίες στους εργαζόμενους στην υγειονομική περίθαλψη για να εντοπίσουν και να διαχειριστούν παιδιά που είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα.

Ο Δρ Bull πρόσθεσε: “Ο ΠΟΥ ενθαρρύνει τις χώρες να υλοποιήσουν τις προσπάθειες που απευθύνονται στα περιβάλλοντα που σήμερα αυξάνουν τις πιθανότητες παιδικής παχυσαρκίας. Οι χώρες θα πρέπει να στοχεύσουν ιδιαίτερα στο να μειώσουν την κατανάλωση φθηνών, εξαιρετικά-επεξεργασμένων, πυκνών θερμίδων, φτωχών σε θρεπτικά συστατικά τροφίμων. Θα πρέπει επίσης να μειώσουν το χρόνο που τα παιδιά δαπανούν σε δραστηριότητες με βάση την οθόνη και σε καθιστικές δραστηριότητες αναψυχής με το να προωθούν μεγαλύτερη συμμετοχή σε σωματική δραστηριότητα μέσω δραστήριας αναψυχής και αθλημάτων.”


ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ:

Caroline Brogan

Media and Communications Officer (Research)

Imperial College London

Tel: +44(0)20 7594 3415

Email: caroline.brogan@imperial.ac.uk

Out of hours: +44 (0)7803 886248

Paul Garwood

Department of Communications

World Health Organization

Tel: +41 796037294

Email: garwoodp@who.int and media@who.int

Αγγελική Ματσούκη

ΤΜΗΜΑ ΔΙΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

ΓΕΩΠΟΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Τηλ +30 210 5294844

public.relations@aua.gr

 

Αθλητισμός σε υψόμετρο: διαφοροποιήση σε διατροφικές ανάγκες

Αθλητισμός σε υψόμετρο: διαφοροποιήση σε διατροφικές ανάγκες

Επιμέλεια: Χαρά Σκουλαρίκη, Κλινική Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, MSc

 

Η έννοια της προπόνηση υψομέτρου ή της υποξικής προπόνησης είναι μια κοινή πρακτική στα αθλήματα αντοχής, όπως το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων και η ποδηλασία. Έχουν προταθεί διάφορες στρατηγικές όπως

  • “live high, high train” (LH-TH): διαβίωση και προπόνηση σε μεγάλο υψόμετρο (>1600m)
  • “live high, low train” (LH-TL): διαβίωση σε μεγαλύτερο υψόμετρο (>1500m) απο ότι η προπόνηση (>1200m)

ή

  • “intermittent hypoxic training” (IHT)

Από τα παραπάνω, το σχήμα LH-TL είναι το πιο δημοφιλές.

Κάθε ένα από αυτά τα σχήματα συνδυάζει την επίδραση του εγκλιματισμού: προσαρμογές του οργανισμού τόσο για διαβίωση σε μεγάλο υψόμετρο όσο για προπόνηση σε υποξικές συνθήκες, διαδικασίες που απαιτούν ειδική διατροφή. Επίσης, πέρα από μεγάλα προπονητικά διαστήματα σε υψόμετρο, την πρόκληση του υψομέτρου έχουν να αντιμετωπίσουν και οι αθλητές που αγωνίζονται σε μεγάλες υψομετρικές διαφορές.


Γιατί προπόνηση σε υψόμετρο : Το μεγάλο υψόμετρο είναι υποξικό, δηλαδή με μειωμένο οξυγόνο, και υποβαρές, δηλαδή με χαμηλή βαρομετρική πίεση. Ενώ η συγκέντρωση του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα, ανεξάρτητα από το υψόμετρο, παραμένει σταθερή στο 21% όπως είναι στην επιφάνεια της θάλασσας, η μερική πίεση του οξυγόνου ελαττώνεται σαν αποτέλεσμα της μείωσης της βαρομετρικής πίεσης . Η έκθεση σε υψόμετρο ή σε τεχνητό υποξικό περιβάλλον (υποξικό διαμέρισμα ή υποξική υπνοσκηνή κ.λ.π.) μειώνει τη μερική πίεση οξυγόνου στο αίμα. Το γεγονός αυτό ”εκβιάζει” μηχανισμούς προσαρμογής του οργανσιμού ευνοώντας την ερυθροποιήση. Εαν οι τεχνικές εφαρμοστούν σωστά και για κατάλληλο χρονικό διάστημα, η επίδραση των προσαρμογών στον οργανσιμό διαρκεί για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα (17-14 ημέρες).


Οι ειδικότερες διατροφικές απαιτήσεις είναι καίριες για την επιτυχή έκβαση της προπονητικής διαδικασίας σε υποξικές συνθήκες. Στις μεθόδους LH-TH και LH-TL ο εγκλιματισμός φαίνεται πως εξαρτάται κυρίως από την κατάσταση σιδήρου του σώματος, καθώς και από τη διατήρηση της ισορροπίας ενέργειας, που μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά την ερυθροποίηση. Στη μέθοδο IHT οι διαιτητικές συστάσεις για τους αθλητές είναι λιγότερο αυστηρές και επικεντρώνονται στη διατροφή των αθλητών προ-, κατά και μετά-προπονητικά. Οι ειδικές απαιτήσεις της IHT σχετίζονται με τη μεγαλύτερη παροχή υδατανθράκων και την καλύτερη ενυδάτωση

Σύσταση Σώματος

Η προπόνηση υψομέτρου σε οποιοδήποτε από τα σχήματα που αναφέρθηκαν ( LH-TH, LH-TL, IHT) μπορεί να επηρεάσει τη σύσταση σώματος. Κατά τη διάρκεια της οξείας έκθεσης μπορεί να υπάρξει ελαφρά μείωση της συνολικής σωματικής μάζας λόγω της αυξημένης απώλειας νερού από το αναπνευστικό και το ουροποιητικό σύστημα. Όμως, η μακρόχρονη έκθεση σε μεγάλο υψόμετρο (>5000m), επηρεάζει την ισορροπία των πρωτεϊνών σώματος, τη μείωση της μυικης μάζας και ατροφία των σκελετικών μυών.

Εκτός της ανεπιθύμητης μυικής ατροφίας, έχουν παρατρηθεί μεταβολές και της λιπώδους μάζας στους αθλητές, που μπορεί να είναι συνέπεια του τροποποιημένου/ αυξημένου βασικού μεταβολικού ρυθμού.

Νερό και Ενέργεια

Είναι δεδομένο πως η διατήρηση της σωστής ισορροπίας υγρών κατά τη διάρκεια της προπόνησης αποτελεί βασικό παράγοντα που καθορίζει την απόδοση του αθλήματος. Η σωστή ενυδάτωση φαίνεται ακόμα πιο σημαντική για την προπόνηση σε υψόμετρο. Εντός των πρώτων ημερών σε υψόμετρο, παρατηρείται τάση αφυδάτωσης λόγω της αυξημένης απώλειας αναπνευστικού νερού καθώς και μια καθυστέρηση της ορμονικής ρύθμισης της ισορροπία ςυγρών ( σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης) .

Σε μέτρια υψόμετρα έως 4000 m, η απώλεια αναπνευστικού νερού μπορεί να αυξηθεί στα 1900 mL ημερησίως στους άνδρες και τα 850 mL ημερησίως στις γυναίκες και η απώλεια νερού στα ούρα μπορεί να αυξηθεί έως και 500 mL την ημέρα

Εκτός από τις ανάγκες σε νερό, η ενεργειακή δαπάνη σε αθλητές που ακολουθούν οποιοδήποτε σχήμα προπόνησης υψομέτρου μπορεί να είναι 2,5-3 φορές υψηλότερες από ό, τι στο επίπεδο της θάλσσας.


Κατά τη διάρκεια του Tour de France, οι elite ποδηλάτες καταγράφουν αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας κατά 3,6-5,3 φορές σε σχέση με το βασικό μεταβολικό ρυθμό στο επίπεδο της θάλασσας.


Η λήψη επαρκούς ενεργειας είναι κρίσιμη ωστέ υποστηρίζονται οι συνολικές απαιτήσεις του αθηλτή, συμπεριλαμβανομένων τόσο των απαιτήσεων για τη μυϊκή δραστηριότητα όσο για τη συντήρηση και επισκευή των ιστών. Οι αθλητές που προπονούνται και ανταγωνίζονται υπό συνθήκες υψομέτρου πρέπει να καταβάλλουν συνειδητή προσπάθεια για τακτικά γεύματα.

Είναι δεδομένο πως όσο υψηλότερη είναι η ένταση της άσκησης, τόσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα των υδατανθράκων που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα για την λειτουργία των μυών.

Οι αθλητές πρέπει να παρέχουν τη σωστή ποσότητα υδατανθράκων πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την άσκηση σε μεγάλο υψόμετρο. Είναι απολύτως σαφές ότι τα χαμηλά επίπεδα μυϊκού γλυκογόνου οδηγούν σε μειωμένη ένταση άσκησης.

Βιταμίνες και άλλα

Εκτός από τις κατάλληλες θερμίδες και την κατανάλωση υδατανθράκων, οι αθλητές που προπονούνται υπό συνθήκες ανεπαρκούς συγκέντρωσης οξυγόνου πρέπει να παρέχουν στον οργανισμό τους επαρκείς ποσότητες βιταμινών Β όπως το φυλλικό οξύ, η βιταμίνη Β12 αλλά και ο σίδηρος.

Την περασμένη δεκαετία παρατηρήθηκε μια αυξημένη κατανάλωση συμπληρωμάτων αντιοξειδωτικών ειδικά στα αθλήματα αντοχής, όπως η ποδηλασία δρόμου, το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων. Αν και δεν είναι σκοπός του συγκεκριμένου άρθρου η ανάλυση της αντιοξειδωτικής αναγακαιότητας (ή μη) στα αθλήματα αυτά, πλέον υποστηρίζονται αρκετά τρόφιμα με ειδική σύνθεση και με πολλές βιοδραστικές ενώσεις όπως φλαβονοειδή και ανθοκυανίνες που μπορούν άμεσα ή μέσω του μεταβολισμού τους να επηρεάσουν τη συνολική αντιοξειδωτική ικανότητα του πλάσματος και των ιστών. Τέτοια τρόφιμα είναι κανέλα, ρίγανη, σπόρους κουρκουμίνης, σπόρους κύμινου, βασιλικό, σκόνη κάρι, πιπέρι.

Μέταλλα όπως ο χαλκός, ο ψευδάργυρος, το μαγγάνιο, το σελήνιο και ο σίδηρος, τα οποία δρουν ως συμπαράγοντες αντιοξειδωτικών ενζύμων, είναι πολύ σημαντικά στη δίαιτα ενός αθλητή.

Ειδικότερα, τα επίπεδα του σιδήρου θα πρέπει να βρίσκονται σε υψηλό επίπεδο πριν την έναρξη της έκθεσης σε υψόμετρο.

Σα σύνοψη…:

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, δεν είναι εύκολο να δημιουργηθούν συγκεκριμένες συστάσεις διατροφής για όσους προπονούνται ή αγωνίζονται σε υψόμετρο. Ο αθλητής θα πρέπει να έχει υπόψη του πως η πολυήμερη έκθεση σε υψόμετρο τροποποιεί τον ενεργειακό μεταβολισμό και την ισορροπία υγρών ενώ η σωστή διατροφική στρατηγική είναι καίρια για την μέγιστη προσαρμογή από την ειδική αυτή προπονητική διαδικασία.


Με αφορμή την ανασκόπηση των Michalczyk et al. : Dietary Recommendations for Cyclists during Altitude Training, Nutrients. 2016 Jun (δείτε περισσότερες λεπτομέριες εδώ: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4924218/) .


Επιμέλεια: Χαρά Σκουλαρίκη, Κλινική Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, MSc

Ημικρανίες και σωματικό βάρος


Ημικρανίες και σωματικό βάρος

Οι ημικρανίες είναι από καιρό μια ασθένεια άγνωστης αιτιολογίας, προκαλώντας σύχγυση τόσο για τους θεράποντες όσο και για τους πάσχοντες. Μια πρόσφατη ανασκόπηση των Gelaye και συνεργατών που δημοσιεύτηκε στο Neurology (υπο την επίβλεψη του B. Lee Peterlin, διευθυντή έρευνας Johns Hopkins Headache Research) υποδεικνύει ότι το βάρος μπορεί να είναι ένας παράγοντας.

Η ανασκόπηση περιελάμβανε 12 μελέτες και εξέτασε τα αρχεία από 288.981 άτομα. Η ανάλυση έδειξε ότι τόσο άτομα με παχυσαρκία είχαν 27% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ημικρανία σε σχέση με τους νοσμοβαρείς , όσο τα άτομα με χαμηλό βάρος είχαν 13% περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν ημικρανία σε σ΄χεση με τους νοσμοβαρείς. Η ηλικία και το φύλο συσχετίζονται επίσης με τον κίνδυνο ημικρανίας. Μάλιστα, η πιθανότητες εμφάνισεις ημικρανιών είναι υψηλότερες στις γυναίκες.

Γιατί το βάρος μπορεί να διαδραματίσει ρόλο στην ανάπτυξη της ημικρανίας δεν είναι ακόμη εμφανές. Ο λιπώδης ιστός εκκρίνει ένα ευρύ φάσμα μορίων που θα μπορούσαν να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο στην ανάπτυξη ή την ενεργοποίηση της ημικρανίας. Είναι επίσης πιθανό ότι άλλοι παράγοντες όπως οι αλλαγές στη φυσική δραστηριότητα, τα φάρμακα ή άλλες καταστάσεις όπως η κατάθλιψη παίζουν ρόλο στη σχέση μεταξύ της ημικρανίας και του σωματικού βάρους.


Δείτε τη μελέτη εδώ: Gelaye et al. : Body composition status and the risk of migraine – A meta-analysis, Neurology May 9, 2017 vol. 88 no. 19 1795-1804


Eπιμέλεια:  Χαρά Σκουλαρίκη

Τα χαρακτηριστικά της διατροφής για μια υγιή εγκυμοσύνη

Τα χαρακτηριστικά της διατροφής για μια υγιή εγκυμοσύνη

Κατά τη διάρκεια της περιόδου πριν τη σύλληψη όπως και σε όλη την προγεννητική περίοδο θα πρέπει να παρέχεται στις εγκύους η κατάλληλη εκπαίδευση για μια ισορροπημένη διατροφή για τη διάρκεια αυτής της ευαίσθητης περιόδου.

Οι γνώσεις θα πρέπει να εστιάζουν στην επίδραση μια φτωχής σε θρεπτική αξία διατροφής στην αύξηση της εμφάνισης ασθενειών, όπως και ότι η κατάλληλη διατροφή έχει τη δυνατότητα να μειώσει το κίνδυνο θνητότητας.

Οι συστάσεις για μια έγκυο αναφέρουν πως:

  1. Η πρόσληψη Πρωτεΐνης κυμαίνεται στο 1 g/Kg σωματικού βάρους, δηλαδή αντιστοιχεί περίπου στο 10 – 15% των καθημερινών ενεργειακών αναγκών
  1. Η πρόσληψη λίπους κυμαίνεται μεταξύ 25 – 30% των καθημερινών ενεργειακών αναγκών. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ανάλογα με το τρίμηνο, η περιεκτικότητα της διατροφής σε λιπαρά πρέπει να αυξηθεί κατά μέσο όρο κατά 11 – 15 g ημερησίως, μια επαρκή ποσότητα λιπαρών οξέων πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψιν
  1. Η πρόσληψη Υδατανθράκων κυμαίνεται μεταξύ 45 – 60%.

Πρέπει να τονιστεί πως:

  • Ανεπαρκής πρόσληψη πρωτεΐνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχει δυσμενή επίδραση στην ανάπτυξη του εμβρύου και στο βάρος γέννησης των νεογέννητων˙ μιας και το χαμηλό βάρος γέννησης συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για υπέρταση, διαβήτη, παχυσαρκία ή υπερλιπιδαιμία στην ενήλικη ζωή.

Ακόμα, μπορεί να οδηγήσει σε ανοσολογικές διαταραχές, μυϊκή ατροφία και πρωτεϊνο – ενεργειακή υποθρεψία.

  • Ανεπαρκής πρόσληψη πολυακόρεστων λιπαρών οξέων μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη ανάπτυξη του εμβρύου και περιφέρεια κεφαλιού.
  • Υπερβολική πρόσληψη υδατανθράκων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο υπεργλυκαιμίας για τη μητέρα και οδηγεί σε υπεργλυκαιμία και υπερινσουλιναιμία στο έμβρυο, οδηγώντας σε αυξημένη πρωτεϊνοσύνθεση στο έμβρυο και εναπόθεση λίπους και γλυκογόνου στους ιστούς, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε μακροσωμία.
  1. Ένα σημαντικό στοιχείο της σωστής διατροφής των εγκύων γυναικών είναι η παροχή επαρκών ποσοτήτων βιταμινών και ανόργανων συστατικών, ιδίως εκείνων που ελάχιστα υπάρχουν στα τρόφιμα.
  • Η σύσταση για τη βιταμίνη D είναι 20 – 25 μg ημερησίως.

Η βιταμίνης D επηρεάζει την έκφραση γονιδίων που ρυθμίζουν την αγγειογένεση˙ με την ανεπάρκεια αυτής να μπορεί να προκαλέσει από προεκλαμψία και σακχαρώδη διαβήτη κύησης ως ραχίτιδα.

  • Η σύσταση για το φυλλικό οξύ (Β9) είναι 600 μg ημερησίως.

Το φυλλικό οξύ συμμετέχει στη σύνθεση των ερυθροκυττάρων και στη σύσταση του DNA. Επίσης, δρα ως συμπαράγοντας σε μεταβολικές αλλαγές της ομοκυστεΐνης. Η ανεπάρκεια φυλλικού μπορεί να οδηγήσει στην αύξηση της συγκέντρωσης της ομοκυστεΐνης, γεγονός που είναι παράγοντας κινδύνου για την εκδήλωση θρομβωτικών ασθενειών.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου πριν τη σύλληψη και κατά την έναρξη της εγκυμοσύνης η ανεπάρκεια σε φυλλικό μπορεί να οδηγήσει σε βλάβες στο νευρικό σωλήνα του εμβρύου, ενώ σε πιο προχωρημένα στάδια της εγκυμοσύνης μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο για πρόωρο τοκετό και την εκδήλωση προεκλαμψίας και υπέρτασης.

  • Η σύσταση για το ιώδιο είναι 250 μg ημερησίως.

Το ιώδιο είναι απαραίτητο για την παραγωγή της θυρεοειδικής ορμόνης – θυροξίνης – η οποία συμμετέχει μαζί με άλλες στον πολλαπλασιασμό των νευρικών κυττάρων του αναπτυσσόμενου εμβρύου.

Η σοβαρή ανεπάρκεια ιωδίου κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο αποβολών, πρόωρο τοκετό, διαταραγμένη ανάπτυξη των πνευμόνων του εμβρύου, κώφωση, βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα ακόμα και μειωμένη ανάπτυξη του εγκεφάλου που δεν αναστρέφεται στο έμβρυο.

  • Η σύσταση για το μαγνήσιο είναι 270 mg ημερησίως.

Το μαγνήσιο είναι συμπαράγοντας του μεταβολισμού των υδατανθράκων, του λίπους και των πρωτεϊνών. Ακόμα, συμμετέχει στη ρύθμιση των επιπέδων του ασβεστίου, της βιταμίνης D και στη δομή των κυτταρικών μεμβρανών.

Η ανεπάρκεια του μπορεί να οδηγήσει σε υπέρταση στη μητέρα και επίσης να δημιουργήσει σε βλάβες στις κυτταρικές μεμβράνες.

Σημαντική συνεπώς είναι η δίαιτα κάθε γυναίκας που θέλει να φέρεις εις πέρας μια υγιή τελειόμηνη εγκυμοσύνη, προσφέροντας όλες εκείνες τις συνθήκες για επαρκή ανάπτυξη του εμβρύου θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες της και να χαρακτηρίζεται από επαρκή πρόσληψη:

Πρωτεϊνών, Λίπους και Υδατανθράκων, λαμβάνοντας υπόψιν τις συστάσεις για το κατάλληλο μέγεθος της μερίδας και το θερμιδικό περιεχόμενο που διαφοροποιείται ανάλογα με το τρίμηνο της εγκυμοσύνης.


Πηγές:
WiolettaWaksmańska et. al, The dietary composition of women who delivered preterm and full-term infants, Applied Nursing Research 35 (2017)


Γράφει για το NutriNews.gr η Μαρία Μεντζέλου, Πτυχιούχος Τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας – Διατροφής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Τηλ. 6984515475, email: maria.mentzelou@hotmail.com

Παράγοντες που επηρεάζουν τη διατροφική συμπεριφορά των μειονοτήτων στην Ευρώπη- Μέρος 2ο

Παράγοντες που επηρεάζουν τη διατροφική συμπεριφορά των μειονοτήτων στην Ευρώπη

Μέρος 2ο

Πολλές φορές η μετακίνηση πληθυσμών, αυτή καθαυτή, οδηγεί σε αλλαγές στον τύπο και την ποιότητα των τροφίμων που αυτοί οι άνθρωποι καταναλώνουν, όπως επίσης και στην τροποποίηση της διαδικασίας της μαγειρικής παρασκευής τους. Παραδείγματος χάριν τρόφιμα όπως ρύζι, ζυμαρικά, καλαμπόκι αλλά και διάφορα γλυκά είναι εύκολα μεταφερόμενα και δεν αλλοιώνονται γρήγορα οπότε και καταναλώνονται πολύ πιο συχνά. Συνεπώς, όσο η ποιότητα της διατροφής μειώνεται, αυξάνεται και η επιρρέπεια σε προβλήματα υγείας που σχετίζονται με τη διατροφή, όπως η παχυσαρκία, οι καρδιαγγειακές ασθένειες και ο σακχαρώδης διαβήτης.

Στην προσπάθεια που είχε γίνει για ομαδοποίηση των παραγόντων προέκυψαν 7 μεγάλες οικογένειες προκειμένου να μπορέσουν να μελετηθούν:

  • 1. Προέλευση μεταναστών
  • 2. Κοινωνικοπολιτισμικό περιβάλλον
  • 3. Αντιλήψεις και πεποιθήσεις γύρω από τη διατροφή
  • 4. Πρόσβαση στα τρόφιμα
  • 5. Αντιλήψεις και πρακτικές γύρω από το σώμα
  • 6. Ψυχολογικοί
  • 7. Κοινωνικές υποδομές και υλικά αγαθά

    Πιο αναλυτικά:

  1. Η προέλευση των μεταναστών αφορά πληροφορίες σχετικά με το πώς:
  • Η χώρα προέλευσης
  • Η αστική ή αγροτική διαμονή στην χώρα προέλευσης
  • Η ηλικία μετανάστευσης
  • Η διάρκεια διαμονής στη χώρα υποδοχής
  • Ο τόπος κατοικίας στη χώρα υποδοχή
  • Η δυτικοποίηση

έχουν λόγο στις διατροφικές επιλογές.

  1. Το κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον περιέχει το μεγαλύτερο αριθμό παραγόντων που επηρεάζουν τη διατροφική συμπεριφορά όπως είναι:
  • Η πολιτιστική ταυτότητα
  • Η εθνική ταυτότητα
  • Η εθνικότητα
  • Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις
  • Η αντίληψη για την κουλτούρα της χώρας υποδοχής
  • Η διαδικασία κοινωνικοποίησης στον τόπο κατοικίας
  • Η συμμόρφωση με τις παραδοσιακές διαιτητικές συνήθειες
  • Το φύλο και η ηλικία
  • Η σχέση με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
  • Οι κοινωνικοί δεσμοί και το δέσιμο
  1. Στην ομάδα των αντιλήψεων και πεποιθήσεων γύρω από τη διατροφή περιλαμβάνονται:
  • Οι απόψεις σχετικά με τον παραδοσιακό τρόπο μαγειρέματος των φαγητών συγκριτικά με τα προμαγειρεμένα γεύματα που κυκλοφορούν στο εμπόριο
  • Οι προτιμήσεις των μελών της οικογένειας
  • Οι γονικές προτιμήσεις
  • Η εξοικείωση με χαρακτηριστικά τρόφιμα της χώρας υποδοχής πριν από την μετανάστευση
  • Η εξοικείωση με τρόφιμα στο νέο περιβάλλον αλλά και με νέους τρόπους πραγματοποίησης των αγορών
  • Οι αντιλήψεις και πεποιθήσεις γύρω από τα υγιεινά τρόφιμα
  • Η αντίληψη για το κόστος αγοράς των τροφίμων
  • Τον κοινωνικό ρόλο του φαγητού
  1. Η πρόσβαση στα τρόφιμα περιλαμβάνει παράγοντες σχετικούς με:
  • Τη διαθεσιμότητα των τροφίμων στο νέο περιβάλλον και το χώρο εργασίας, συμπεριλαμβανομένου και πιο παραδοσιακών τροφίμων της χώρας προέλευσης των μεταναστών
  • Τα υγιεινά ή τρόφιμα που είναι πιο κοντά στις προτιμήσεις τους
  • Τη προσβασιμότητα στα τρόφιμα όσον αφορά τη φυσική μετακίνηση των ατόμων για να κάνουν την αγορά των παραδοσιακών τροφίμων
  • Το κόστος των τροφίμων
  • Την εποχικότητα των τροφίμων
  • Την έλλειψη χρόνου για το μαγείρεμα των παραδοσιακών τους τροφίμων
  • Τις αλλαγές στον τρόπο ζωής τους σχετίζεται με εργασιακές και σχολικές υποχρεώσεις
  1. Οι αντιλήψεις και οι πρακτικές γύρω από το σώμα αφορά παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τη διατροφική συμπεριφορά όπως:
  • Η αντίληψη γύρω από το θέμα της υγείας
  • Η τάση για να ακολουθήσουν κάποια δίαιτα
  • Η αντίληψη για την εικόνα του σώματος
  • Η γνώση και η άποψη σχετικά με το δείκτη μάζας σώματος και η προτίμηση σχετικά με το σωματότυπο
  1. Οι ψυχολογικοί παράγοντες περιλαμβάνουν παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν τη διατροφική συμπεριφορά όπως:
  • Η αντίληψη του συμπεριφοριστικού ελέγχου
  • Η αντίληψη σχετικά με τις συνήθειες των ομάδων
  • Οι γευστικές προτιμήσεις
  • Η κινητοποίηση και τα κίνητρα
  • Οι παρελθοντικές συμπεριφορές
  1. Οι κοινωνικές υποδομές και τα αγαθά περιλαμβάνουν παράγοντες όπως:
  • Την εκμάθηση της γλώσσας της χώρας υποδοχής
  • Το μορφωτικό επίπεδο
  • Τη κοινωνικοοικονομική κατάσταση
  • Το εισόδημα
  • Τη διατροφική εκπαίδευση

Συνεπώς, τα κύρια μηνύματα που καλό θα ήταν να σημειωθούν είναι τα εξής:

  • Για αυτούς τους ανθρώπους είναι πολύ σημαντικό να διατηρήσουν τις διατροφικές συνήθειες που τους επιβάλλει η κουλτούρα τους, παρά το κόστος των τροφίμων.
  • Μερικές αλλαγές στις διαιτητικές τους συνήθειες προέρχονται άμεσα από τη μη διαθεσιμότητα ή τις απαγορευτικές τιμές ορισμένων τροφίμων στη χώρα υποδοχής.
  • Η συνήθως χαμηλή εργασιακή αμοιβή τους, τους περιορίζει σε τροφικές επιλογές καταλήγοντας έτσι σε μειωμένης ποιότητας τρόφιμα, όπως είναι εκείνα που είναι πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά οξέα. Παράλληλα, αγοράζουν και λιγότερα φρούτα και λαχανικά και καταναλώνουν περισσότερα επεξεργασμένα τρόφιμα που είναι πλούσια σε λίπος, ζάχαρη ή αλάτι.
  • Οι αντιλήψεις γύρω από τα τρόφιμα και κυρίως όσον αφορά τυχόν θεραπευτικές τους ιδιότητες παίζουν καίριο ρόλο στην τροφική τους επιλογή.
  • Οι διαιτητικοί νόμοι που επιβάλλονται από κάθε θρησκεία μπορούν είτε να απαγορεύουν εντελώς την κατανάλωση ορισμένων τροφίμων, άλλα τρόφιμα να τα επιτρέπουν περιστασιακά ή μόνο σε μικρές ποσότητες.
  • Οι διαιτητικές επιλογές επηρεάζονται από τη γενιά και την ηλικία, αφού οι παλαιότερες γενιές δυσκολεύονται πολύ περισσότερο από ότι οι νεότερες στο να αλλάξουν τις διατροφικές τους συνήθειες μιας και είναι περισσότερο διαχωρισμένοι από το πληθυσμό της χώρας υποδοχής και συνεπώς συνεχίζουν να καταναλώνουν τα παραδοσιακά τους τρόφιμα.

Πηγές:

  • Hibbah Araba Osei-Kwasi, Systematic mapping review of the factors influencing dietary behaviour in ethnic minority groups living in Europe: a DEDIPAC study, International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity (2016) 13:85
  • Gilbert PA et. al., Changing dietary habits of ethnic groups in Europe and implications for health., Nutr Rev. 2008 Apr;66(4):203-15.

    Γράφει για το NutriNews.gr η Μαρία Μεντζέλου, Πτυχιούχος Τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας – Διατροφής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Τηλ. 6984515475, email: maria.mentzelou@hotmail.com

Παράγοντες που επηρεάζουν τη διατροφική συμπεριφορά των μειονοτήτων στην Ευρώπη

Παράγοντες που επηρεάζουν τη διατροφική συμπεριφορά των μειονοτήτων στην Ευρώπη

Η πολυπολιτισμικότητα και η μετακίνηση των πληθυσμών είναι ένα από τα πιο έντονα χαρακτηριστικά του αιώνα, τόσο σε ευρωπαϊκό και έπειτα σε ελληνικό επίπεδο. Το ανησυχητικό είναι πως σε αυτούς τους πληθυσμούς παρατηρείται αύξηση:

  • της συχνότητας εμφάνισης μη μεταδιδόμενων ασθενειών σχετιζόμενες με τη διατροφή όπως και
  • των χαμηλής ποιότητας διατροφικών συνηθειών,

δεδομένου ότι σημαντικό ρόλο έχει το επίπεδο διαβίωσης αυτών των ανθρώπων.

Λαμβάνοντας υπόψιν πως το προφίλ της Ευρώπης αλλάζει είναι σημαντικό να δοθεί βάση στους διατροφικούς παράγοντες που επηρεάζουν τους εν λόγω πληθυσμούς προκειμένου να αναπτυχθούν πολιτικές υγείας. Ας μην ξεχνάμε λοιπόν ότι:

  • Το πολιτισμικό και
  • Το πολιτιστικό υπόβαθρο

αυτών των ανθρώπων ανά εθνικότητα επηρεάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό και τη διατροφική τους συμπεριφορά.

Ένας από τους πιο χρηστικούς τρόπους διερεύνησης της αλληλεπίδρασης των παραγόντων ήταν η ομαδοποίηση τους στις εξής 7 κατηγορίες προκειμένου να γίνει μια απόπειρα ολιστικής προσέγγισης του θέματος:

  1. Προέλευση μεταναστών
  2. Κοινωνικοπολιτισμικό περιβάλλον
  3. Αντιλήψεις και πεποιθήσεις γύρω από τη διατροφή
  4. Πρόσβαση στα τρόφιμα
  5. Αντιλήψεις και πρακτικές γύρω από το σώμα
  6. Ψυχολογικοί
  7. Κοινωνικές υποδομές και υλικά αγαθά

Επιβεβαιώνεται ξανά πως η δεύτερη και τρίτη κατηγορία παραγόντων έχει τον καθοριστικό ρόλο στο κομμάτι της διατροφικής συμπεριφοράς.

Παράγοντες που αφορούσαν την πλειονότητα πληθυσμών με κοινό χαρακτηριστικό τους χαμηλούς οικονομικούς πόρους αφορούσαν φυσικά:

  • το κόστος των τροφίμων,
  • το εισόδημα,
  • τις κοινωνικές υποδομές,
  • τους χρονικούς περιορισμούς και
  • τη διαθεσιμότητα των τροφίμων.

Μιας και το φαινόμενο της μετανάστευσης εντοπίζεται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, η έρευνα έχει μετακινηθεί από τη διερεύνηση των ”διαφορών’’ στην ανάγκη εξερεύνησης των ‘’ομοιοτήτων’’ στο κομμάτι του κοινωνικοπολιτισμικού περιβάλλοντος και των διατροφικών πεποιθήσεων, αφού το φάσμα των παραγόντων που επηρεάζουν τη διατροφική συμπεριφορά είναι ευρύ.


Πηγές:

  • Hibbah Araba Osei-Kwasi, Systematic mapping review of the factors influencing dietary behaviour in ethnic minority groups living in Europe: a DEDIPAC study, International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity (2016) 13:85

    Γράφει για το NutriNews.gr η Μαρία Μεντζέλου, Πτυχιούχος Τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας – Διατροφής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Τηλ. 6984515475, email: maria.mentzelou@hotmail.com

Σνακ και Εφηβεία

Σνακ και Εφηβεία

Τα ποτά και τα τρόφιμα που καταναλώνονται ως σνακ συνεισφέρουν περίπου στο 25% της συνολικής ημερήσιας πρόσληψης και είναι μια ιδιαιτέρως σημαντική πηγή θρεπτικών συστατικών για τους νέους ηλικίας 2 – 19 ετών.

Τα κίνητρα για την κατανάλωση σνακ είναι:

  • Πείνα:

Η κατανάλωση σνακ συνοδευμένη με το αίσθημα της πείνας είναι συνδεδεμένη με υγιεινές διατροφικές επιλογές, απουσία ωστόσο πείνας συχνά οι έφηβοι οδηγούνται στην κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε λίπος, σάκχαρα και αλάτι.

  • Τοποθεσία:

Η τοποθεσία πιθανόν επηρεάζει την τροφική επιλογή κατά τη λήψη σνακ όπως και το μέγεθος της μερίδας. Έχει φανεί πως η κατανάλωση σνακ στο σπίτι είναι συνδεδεμένη με πιο υγιεινές επιλογές, ενώ η κατανάλωση σε άλλους χώρους είναι συνδεδεμένη με μεγαλύτερο μέγεθος μερίδας και υψηλότερη περιεκτικότητα λίπους / χαμηλότερη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες.

  • Κουλτούρα:

Η κατανάλωση σνακ μπορεί να επηρεαστεί από:

  • Το κοινωνικό περιβάλλον
  • Τις πεποιθήσεις γύρω από το φαγητό
  • Την κοινωνικο – οικονομική κατάσταση

Έχει παρατηρηθεί πως σε μια παρέα που έχει βγει για φαγητό αν καταναλώσουν συνολικά αυξημένη ποσότητα φαγητού, τότε το άτομο θα τείνει να καταναλώσει περισσότερο.

Σημαντικό ρόλο επίσης κατέχει και η ανασφάλεια για το φαγητό, με αποτέλεσμα να συνηθίζουν να αποφεύγουν τα σνακ αφού έχουν περιορισμένη ή καθόλου πρόσβαση στο φαγητό κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Συμπεριφορές που μπορούν να επηρεάσουν τα ενδιάμεσα γεύματα:

  • Παράλληλες δραστηριότητες:

Η κατανάλωση τροφίμων όταν γίνεται παράλληλα με άλλες δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα εκείνη την ώρα έχει ως αποτέλεσμα να αυξάνεται το μέγεθος του φαγητού που θα καταναλωθεί μετέπειτα μέσα στην ημέρα.

  • Επιβράβευση:

Η ευαισθησία στην επιβράβευση μπορεί να οδηγήσει στην επιλογή ενεργειακά πυκνών τροφίμων και αναψυκτικών πλούσιων σε ζάχαρη.

Τα οφέλη στην υγεία

Η συχνή κατανάλωση φαγητού μπορεί να βελτιώσει το λιπιδαιμικό προφίλ και να μειώσει τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά.

Αμφιλεγόμενη είναι η επίδραση της συνήθειας κατανάλωσης σνακ μέσα στην ημέρα στο σωματικό βάρος αφού φαίνεται πως συνδέεται αντίστροφα με το συνολικό λίπος του σώματος στους νορμοβαρείς, ενώ σχετίζεται θετικά με την περιφέρεια μέσης και το πάχος του υποδόριου λίπους στους υπέρβαρους.

Η ανησυχία αναφορικά με τα σνακ έγκειται στην αύξηση της κατανάλωσης ενεργειακά πυκνών τροφίμων, φτωχών σε θρεπτικά συστατικά, με τελική αύξηση της συνολικής ενεργειακής πρόσληψης.

Αυτό δε σημαίνει πως προτρέπουμε τα παιδιά να μην καταναλώνουν σνακ, αλλά πρέπει να δοθεί προσοχή στο τι επιλέγουν να καταναλώσουν ως σνακ:

  • αποφεύγοντας τρόφιμα ή ποτά πλούσια σε λίπος ή σάκχαρα
  • επιλέγοντας τρόφιμα που καλύπτουν τις διατροφικές ανάγκες.

Πηγές:

  • Larson N, Story M, A review of snacking patterns among children and adolescents: what are the implications of snacking for weight status?, Child Obes. 2013 Apr;9(2):104-15
  • Hess JM et. al., What Is a Snack, Why Do We Snack, and How Can We Choose Better Snacks? A Review of the Definitions of Snacking, Motivations to Snack, Contributions to Dietary Intake, and Recommendations for Improvement., Adv Nutr. 2016 May 16;7(3):466-75

    Γράφει για το NutriNews.gr η Μαρία Μεντζέλου, Πτυχιούχος Τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας – Διατροφής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Τηλ. 6984515475, email: maria.mentzelou@hotmail.com

Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 και Διαχείριση Σωματικού βάρους

Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 και Διαχείριση Σωματικού βάρους

Κατάσταση Βάρους και Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1

Ο Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 ποτέ δεν είχε συνδεθεί ιδιαίτερα με την πρόσληψη σωματικού βάρους και τον κίνδυνο εμφάνισης παχυσαρκίας˙ ωστόσο τα επίσημα στοιχεία αναφέρουν πως:

  • το 50% των ενηλίκων και το 36% των εφήβων είναι υπέρβαροι/παχύσαρκοι και
  • τα κορίτσια/γυναίκες με σακχαρώδη τύπου 1 είναι πιο επιρρεπείς να αυξήσουν το σωματικό τους βάρος σε σχέση με τα αγόρια/άνδρες.

Είναι γνωστό πως η συνεπής ινσουλινοθεραπεία μπορεί να προσφέρει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα όσον αφορά:

  • τον γλυκαιμικό έλεγχο και
  • τη μείωση των μακροχρόνιων επιπλοκών του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1.

Η ποσότητα της ινσουλίνης που χρειάζεται προκειμένου να επιτευχθούν τα παραπάνω αυξάνεται:

  • κατά τη διάρκεια της εφηβείας,
  • την αυξημένη διάρκεια του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και
  • με την αύξηση της ηλικίας.

Βέβαια, η αύξηση των αναγκών του οργανισμού για ινσουλίνη είναι συνδεδεμένη με:

  • την εμφάνιση περισσότερων επιπλοκών,
  • την πρόσληψη σωματικού βάρους και
  • τελικά με το πέρασμα του χρόνου την αύξηση της κατηγοριοποίησης του σωματικού βάρους, λόγω της αναβολικής και λιπογεννητικής δράσης της ινσουλίνης.

Χαρακτηριστικά και συνήθειες του τρόπου ζωής

Οι νέοι με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 που παραλείπουν:

  • το πρωινό γεύμα και
  • το βραδινό τους

είναι πιο πιθανό να γίνουν υπέρβαροι.

Παράλληλα, σε οικογένειες που υπάρχει έστω ένα παιδί με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 έχει φανεί πως υπάρχει σημαντική σύνδεση της κατάστασης σωματικού βάρους των γονιών με εκείνη του παιδιού.

Ακόμα τα αγόρια που μένουν σε γειτονιές ή πηγαίνουν σχολείο σε γειτονιές με αυξημένα ταχυφαγεία (fastfood), τρώνε πιο συχνά από εκεί.

Σχετικά με την παρακολούθηση τηλεόρασης αξίζει να τονιστούν δύο παρατηρήσεις:

  1. Οι νέοι με διαβήτη τύπου 1 καταναλώνουν περισσότερα γραμμάρια λίπους στα γεύματα τους κατά τη διάρκεια που παρακολουθούν τηλεόραση σε σχέση με εκείνους που δεν βλέπουν και
  2. Τα κορίτσια με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 που παρακολουθούν αρκετές ώρες τηλεόραση έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν υπέρβαρες και να έχουν ένα λιγότερο υγιές μεταβολικό προφίλ.

Εμπόδια στην απώλεια βάρους

  1. Εστίαση στο φαγητό και διαιτητικός περιορισμός

Έχει παρατηρηθεί πως ο αυξημένος διαιτητικός περιορισμός στα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 συνδέεται με μη καλή γλυκαιμική ρύθμιση. Ακόμα, ο συνεχής περιορισμός συνδέεται με επεισόδια υπερφαγίας όταν το άτομο χάσει την αίσθηση του ελέγχου, γεγονός το οποίο μπορεί να συμβάλλει σε διαταραγμένες διαιτητικές συμπεριφορές και αδηφαγικά επεισόδια. Τέλος, είναι πιθανό πως η αλλαγή από μια άκαμπτη χορήγηση υδατανθράκων σε ένα πιο ευέλικτο πρόγραμμα καταμέτρησης τους μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη κατανάλωση θερμίδων.

  1. Υπογλυκαιμία

Η επαναλαμβανόμενη υπογλυκαιμία και η σύνδεση με την έντονη πείνα και την άδεια του να τρώει κανείς τρόφιμα με αυξημένη περιεκτικότητα ζάχαρης πιθανόν να οδηγήσουν σε υπερφαγία, τύψεις, αιτιολόγηση για υπερφαγικά επεισόδια απαγορευμένων τροφίμων και πιθανώς περισσότερα επεισόδια υπογλυκαιμίας, δημιουργώντας έναν διαιωνιζόμενο από το ίδιο το άτομο κύκλο διαταραγμένων διατροφικών συμπεριφορών που ομοιάζουν με την βουλιμία και τη διαταραχή υπερφαγίας.

Φυσική Δραστηριότητα και Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1

Οι συστάσεις για τα παιδιά και τους εφήβους με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 προτρέπουν για:

Τουλάχιστον 60 λεπτά ημερησίως μέτριας ή έντονης έντασης αεροβική άσκηση με ασκήσεις έντονης έντασης για ενδυνάμωση των μυών και των οστών το λιγότερο 3 φορές την εβδομάδα σε συνδυασμό με την προσαρμογή του σχήματος ινσουλίνης στις παραπάνω δραστηριότητες, καθώς και των γευμάτων/σνακ με σκοπό την αποφυγή της υπογλυκαιμίας.

Οι συστάσεις για τους ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 προτρέπουν για:

Τουλάχιστον 150 λεπτά εβδομαδιαίως μέτριας ή έντονης έντασης φυσική δραστηριότητα, δηλαδή το λιγότερο 3 μέρες την εβδομάδα αλλά όχι περισσότερες από 2 μέρες συνεχόμενες χωρίς άσκηση.

Τα οφέλη από την άσκηση αφορούν τη βελτίωση:

  • του δείκτη μάζας σώματος,
  • των τριγλυκεριδίων
  • της χοληστερόλης σε παιδιά και εφήβους και
  • τη μείωση της ρετινοπάθειας και της μικροαλβουμινουρίας στους ενήλικες.

Βέβαια φαίνεται πως δε μειώνεται σημαντικά η Α1C, πιθανόν λόγω αυξημένης κατανάλωσης τροφής πριν την άσκηση, είτε ως πηγή ενέργειας είτε ως μέσο αποφυγής της υπογλυκαιμίας που μπορεί να προκληθεί από την άσκηση και με πιθανή συνέπεια την επακόλουθη μετά την άσκηση υπεργλυκαιμία.

Εμπόδια στη συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες

Τα πιο σημαντικά εμπόδια για τη συμμετοχή των ατόμων σε αθλητικές δραστηριότητες είναι:

  • Ο φόβος της υπογλυκαιμίας (ο πιο κοινός λόγος) σε όλες τις ηλικιακές ομάδες
  • Η έλλειψη ελεύθερου χρόνου και οι αυξημένες απαιτήσεις στη δουλειά είναι συχνά εμπόδια ενηλίκων και γονιών.
  • Η έλλειψη κινητοποίησης και η ντροπή που μπορεί να νοιώθουν σχετικά με το βάρος τους,
  • Η έλλειψη πρόσβασης σε γυμναστήριο και
  • Η έλλειψη της υποστήριξης από τον κοινωνικό περίγυρο προκειμένου να συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες.

Για τα παιδιά και τους εφήβους επιπλέον ισχύουν:

  • Η μείωση ή ο αποκλεισμός της αθλητικής εκπαίδευσης από τα σχολεία
  • Η συμμετοχή σε καθιστικές εξωσχολικές δραστηριότητες μειώνει το χρόνο συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες
  • Η μη ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και οι καιρικές συνθήκες λειτουργούν ως εμπόδια για εκείνα.

Συνεπώς ο βέλτιστος τρόπος για να μπορεί κάποιος που πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 θα πρέπει να:

  • Μην παραλείπουν το πρωινό και το βραδινό τους γεύμα
  • Να αποφεύγουν την κατανάλωση junk food
  • Να προσέχουν τι τρώνε κατά τη διάρκεια που περνούν χρόνο μπροστά από μια οθόνη
  • Να αποφεύγουν τους ακραίους διαιτητικούς περιορισμούς και να ακολουθούν ένα ισορροπημένο πρόγραμμα διατροφής βάση των εξατομικευμένων αναγκών τους και του σχήματος ινσουλίνης που ακολουθούν
  • Να ενημερωθούν για τους βέλτιστους τρόπους αντιμετώπισης της υπογλυκαιμίας
  • Να εντάξουν στην καθημερινότητα τους αεροβική άσκηση και ασκήσεις αντιστάσεων προσαρμόζοντας την ινσουλίνη όπως και τα γεύματα/σνακ.

Πηγές:

  • Kimberly A. Driscoll et.al, Biopsychosocial Aspects of Weight Management in Type 1 Diabetes: a Review and Next Steps, Curr Diab Rep (2017)

    Γράφει για το NutriNews.gr η Μαρία Μεντζέλου, Πτυχιούχος Τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας – Διατροφής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Τηλ. 6984515475, email: maria.mentzelou@hotmail.com